Nadide
@Nikoxen
Einstein'ın dünyaya bakışı hakkında fikir edinmenize olanak sağlayabilecek bir kitap. Aslında, onun düşünce yapısının oluşmasında bulunduğu dönemin etkisinin büyük ölçüde baskın olduğunu görüyoruz. Otokratik rejimlerin, politikacıların, savaşın doğrudan rolü var. Keskin ve belirgin görüşleri(zorunlu askerlik karşıtlığı, özgür eğitim, ortak dünya devleti gibi) olması yanı sıra kitabın sonlarına doğru rus bilim adamlarıyla olan açık mektupları sonrası, Amerikan sömürgeciliği ile olan denemesinde de olduğu gibi yazısının önceki düşüncelerinden farklı bir doğrultuda ilerlediğini görmüş oluruz.
Reklam
Uzun bir inceleme yazmak içimden gelmiyor. Shakespeare'in karmaşık zincirleme olaylarının trajediyle sonlanması alışık olunulan bir durum. Okurken içim sıkıldı ve olayların daha ideal bir şekilde ortaya çıkmasını tercih ederdim. Zayıf karakterli insanları çevremizde tutmanın en tehlikeli seçimlerden biri olduğunu tekrardan görmüş oluyoruz ve sahip oldukları hiçbir ünvan bunu değiştirmiyor. Buradaki ana kötü karakteri suçlamıyorum ona sorgusuz sualsiz inananı suçluyorum.
Ölüm! Hepimizin, bir yerlerde var olan ama bizim başımıza hiç gelmeyecekmiş gibi kaçındığı, aklında bile getirmediği, hayatın doğal evrelerinden biri olan, ölüm. İvan İlyiç için de böyleydi. Bu kitabın, ölüm üzerine düşünmeye sürükleyen naçizane özelliği şüphesiz İvan İlyiç'in nasıl bir insan olmasından tutup, aile ve iş yaşamına kadar anlatmasıdır. Çünkü insan ölümü yakınına yakıştırmaz, ürker, içini "belki" lerle doldurur. Bu yüzden İvan İlyiç'i tanımamız gerekti. Onun kişiliğini beğenip beğenmemenin bir ilgisi yoktu, onu anlasak yeterdi. Anlaşılmak.. Onun da isteği buydu. Kaçınılmaz sonunu, sahte bir umudun gölgelediği yalanı yaşamak istemedi.Bu yalan onu sinirlendirdi, onda olmayan o sağlık, yaşama sevincini başkalarında görmekse kalbini nefretle doldurdu. Son saatleri hayatını olması gerektiği gibi yaşayıp yaşamadığı, zamanını doğru kullanıp kullanmadığı sorularıyla geçti, bu acısını katladı. Son anı geçtikten sonra ise aklını meşgul eden tüm sorular, vücundaki bitmek bilmeyen acılar, yoktu.
Romeo ve Juliet. Okuduğum her kitap için bir inceleme paylaşmayı düşünüyorum ve de bu kitap için diyebileceklerim de daha öznel olacak. Diğer düşüncelerim içinde boğulmadan Shakespeare imdadıma yetişiyor her zamanki gibi. Piyeslerinde yanlış anlaşılmaların yarattığı o trajedi bir nevi imzası. Bazen bu ortaklığı tembellik olarak hissetsem de yine de gereksiz eleştiriden kaçınarak incelememe devam edeceğim. Sanırım şairin kaleminden şu ana kadar okuduklarım arasında en sevdiğim Macbeth'ti. Belki bencilliğin için ölmek başka birisi için ölmekten daha inandırıcı ve samimi geldiğinden, bilmiyorum. Gerçi bencillik de genel bir kavram, o da tartışılır. Sadece hafif üzgün, karmaşıkken bir çırpıda okunan ve de güçlü diyalogları olan kitapları seviyorum. Kendinden yıllar sonra bile dilden dile dolanan o replikler....
Puan vermedi·154 syf.··
Beğendi
·2021 4. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 21 Kasım 2021 17:09
Dahiyane bir trajedi. Yaptığı ve yapacağı tüm kötülükleri bile isteye seçen ama vizcdan azabını en derininde yaşayan Macbeth! Hikayeyi hiç bilmeyip kitabı okuyacaklara tavsiyem önsözü önce okumamanız olacaktır. Aynı zamanda kitabı bitirdikten sonra 2015 yapımı filmini izlemenizi de kesinlikle tavsiye ederim. Kitabıyla olabildiğince aynı doğrultuda çekilmiş ve karamsar ortamını yansıtmayı başarmışlar diyebilirim. Çok güzeldi.
Reklam