Her gün kalktığımızda, ciğerlerimizi gece boyunca çalışması için solunum cihazına bağlamak zorunda kalmamış buluyoruz. Her gece uyumaya gittiğimizde, kalplerimiz halen atmaya devam ediyor. Her gün yataktan kalkıp gözlerimizi açtığımızda hala görebiliyor, duyabiliyor oluyoruz. Ve onların otopilot özellikleri de yok. Pilleri hiç bitmiyor! Bize bir nefes daha, bir kalp atışı daha ve uzuvlarımızı hareket ettirebileceğimiz bir gün daha lutfeden Allah'tır. Fakat biz O'na yalnızca bir şeye ihtiyaç duyduğumuz, bir şeyin eksikliğini hissettiğimiz zaman yöneliyoruz. Allah ise biz talep etmezken dahi sürekli ikramlarda bulunmaya devam ediyor.
Karmakarışık bu ormanın saçları
Bu hercümerç, bu çırpınış.
Kamburu çıktı sadeliğin.
Tadına varılıyor mu
Suyun,
Balın,
Sabahın?
Arılar sahiden öpüyor mu artık çiçeği eskisi
gibi?
Özünü aşkla sunuyor mu çiçek?
Yoksa sihri bozuldu mu yaşamın?