ahsen

peki, neden acaba adamın birine, hiç tanımadığımız birine hatta, kimi zaman kafaca hiç uyuşmadığımız bir yabancıya tutuluruz? Neden onsuz yaşayamayacak kadar sevmeye başlarız bu insanı? Gözlerine bakarsınız, sizinkilerin aynısıdır ve orada kendi arzularınızın sonsuzluğunu görürsünüz.
çünkü sevginin bu türlüsü, yaşamın bütün fırtınalarına kafa tutan, Tanrının hiçbir "kötülük" düşünmeden yarattığı yağla beslenen sönmez bir meşaledir.
"Herkesin seviyormuş gibi yaptığı, ancak sevginin ne olduğunu pek az kimsenin bildiği bir zaman da yaşıyoruz."
belki de bütün zamanlar böyleydi
Dümdüz olsam diyorum, ve Kumlu bir sahili yalayan sular gibi siz de yavaşlasanız Bilmediğim yeni bir masala başlasanız, Çekilse kulağımdan hatıraların dili.
Ey eski günler artık bana yaklaşmayınız Ey hayaller, vurmayın kalbimin sert taşına Bütün bir hayat bile değmez bir gözyaşına Ruhumun dalgaları, köpürüp tasmayınız.