Her şey bir acının bilincine varmakla başladı
Bir taşı kaldırıp bakmakla, bir kapıyı açmakla
Bir el, hep bir şeyler yazdı biz doğduktan bu yana
Şimdi bütün yaşadıklarım karalama kâğıtlarında kaldı.
Düşünce yüksek bir mertebeye ulaştığı halde zarafetten yoksun olabilir, o zaman da ruhlar üzerindeki gücünü kaybeder. İşbilirlikten yoksun güç, sadece bir yüktür.
Zihnim kayıtsızlaştıran, karmaşık bir disiplinsizliğe gömüldü. Neresiydi sığındığım yer? Bana öyle geliyor ki hiçbir yere sığınmış değildim. Neye olduğunu bilmeden bıraktım kendimi.