psycheandbook
@Nur_bh1
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşamak kendisi olabilmeyi ve yaşama etkin bir biçimde katılabilmeyi tanımlar.Bu insanın kendi sorumluluğunu,bir başka deyişle yaşamına anlam katma sorumluluğunu içerir. Sorumluluğunu üstlenen kişi özgürdür.Özgür insan daha az korkar,onun için sevebilir!
Kendilerine ve çevrelerine uyum yapmış ana-babaların çocukları,kendilerine sağlanan destek ve önderlik sayesinde giderek benliklerini geliştirir,bütünleştirir ve özerk varlıklar olarak yetişkin yaşama ulaşırlar.kendi yetersizlikleri nedeniyle reddedici ya da aşırı koruyucu tutumlar gösteren ana-babaların çocukları ise,kendilerine ayrı bir varlık olarak değer verilmediğinden kişiliklerini bütünleştiremezler. Yetişkinliğe ulaştıklarında da çocukken doyurulmamış ihtiyaçlarını diğer insanlardan karşılayabilmek için umutsuzca çabalarlar.
Bebekte temel güven duygusunun oluşumunu engelleyen en önemli etmenlerden biri de kaygılı annedir.Kaygılı anne,aslında yetişkin yaşamının sorumluluklarını üstelenebilecek güce yeterince sahip olmayan biridir.Anneliğe de gereğince hazır değildir.Çoğu kez kendi annesi de kaygılı biridir. Çünkü, kaygı bulaşıcı bir duygudur.Aramızdan biri paniğe kapıldığında,kısa bir süre içinde olsa benzer bir duyguyu biz de yaşarız.
Aslında bizi yalnızlığa sürükleyen çoğunlukla başkasıyla karşılaşmaktır.Sohbet kendinden farklılıklarından bahsetmeye götürür kişiyi. Ve bu başkası bizi,tarihimiz ve kimliğimiz içindeki,bencil ve yalanlar söyleyen özümüze taşır yavaş yavaş.Sanki öyleymişiz gibi.
Yorgun güneşin telaşsızlığında,döne döne yere düşen ölü yaprakların dinginliğinde, doğanın derin soluk alıp verişlerinde yıkanan bu yollarda,ağaçların arkasından bakınca,korkuları haksız böbürlenmeleri,anlık mutlulukları ve kızgınlıklarıyla medeni dünya ve toplum uzun zamandır süren bir felaketten başka bir şey değildir.