Nurhan Bingöl
@Nurhan_B
21 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Beyaz GecelerRoman
Dostoyevski'nin 6 kısa hikayesinden oluşan kitap oldukça derin bir etki bırakıyor insan zihninde. Her bir hikayesi farklı bir pencereden bakmamıza olanak sağlıyor. Birinde karşılıksız aşkın derin bir hüznü ve saygısını görürken diğerinde aşk sanılan tutkunun ve kıskançlığın zararlarını görmek mümkün oluyor. Tabi sinir bozucu bir Noel ağacı ve Nikah hikayesi de bulunmakta. Başka bir hikayesi iki kişinin güzel bir dostluğunu ortaya çıkarıyor. Ama benim en etkilendiğim haysiyetli hırsız hikayesiydi çünkü orada muhteşem bir analiz görmek mümkün olmaktadır. Her ne kadar hikayeler yarım kalmış ve düzensiz görünse de gerçek Dostoyevski okuyucuları yazının mesajının hikâyelerde değil Dosto'nun muhteşem insan izlenimlerinde olduğunu kavrayabilir. İyi okumalar.
Reklam
Yaşamının en önemli özelliği: İnsanlar konusunda sürekli yanılmak." diyen Dostoyevski bize bu konuda hayli yanılacağımızın sinyallerini veriyor. Kitapta işlenen ana tema aşk ve karakterli bir insan olmanın önemidir. Ama bu aşk 700 sayfa boyunca şekil değiştirmekte karakterlerin nezdinde sürekli değişen bir aşktır.....
Buradaki aşk Dostoyevski nin kendi perspektifiyle ortaya konulduğu için tarifi zor yapılacak bir şeydir.
Bir acıma duygusu mu , bir eziyet aracı mı, bir nefret mi, bir zenginlik, bir makam hırsı mı yoksa sadece saf ve temiz bir duygu mu ? Tabi en sonda yorumu yine okuyucuya bırakıyor.....
Kitapta ana karakter, iyi kalpli, içi iyiliklerle dolu , saf bir prens olan Mişkin'dir. Prens Mişkin bir sara hastasıdır ve aşırı saflığından dolayı etrafındakilerce bir budala olarak kabul edilmektedir. Diğer önemli karakterlerden biri, kendisine babasından büyük bir miras kalmış olan , hızlı yaşamayı seven, güçlü bir yapıya sahip Rogojin karakteridir. Bu ikilinin arasındaki bir türlü paylaşılamayan karakter ise Nastasya Filippovna'dır.
Konunun en ilginç yanı ise aralarındaki onca çekişmeye ve zıt karakter yapılarına rağmen , bu üç karakter de zaman zaman istisnalar olsa da kitabın final kısmına kadar birbirlerine dost kalmayı başarabilmektedirler. Tabii ki finalde çok farklı olaylar bizleri beklemektedir.
İlk ikiyüz sayfa ve son ikiyüz sayfa çok akıcı geçse de aralardaki bölümler kitabın akıcılığını biraz durdurmuş sanki. Çünkü çok fazla sayıda karakter analizi yapmış ve olay örgüsü azalmıştır....
Ama yine de Dostoyevski okuyan insan bunların hiçbirinden sıkılmadan çok isteyerek okur....iyi okumalar....
OblomovlukBakış Açısı
Oblomov aslında herkesin içinde az da olsa olan gizil bir karakterdir. Onu okuduğunuzda aslında etrafımızda veya kendimizde olan kötü ve tembel yanlarımızın gün yüzüne çıkmaması için yaptığımız mücadeleyi anımsarız. Başlarda bir insan bu kadar da umarsız olamaz yaşayamaz diyorsunuz sonrasında ise gerçekten yaşayamadığını görüyorsunuz. Ama ne olursa olsun baş karaktere yakınlık duymaktan ve ona üzülmekten kendinizi geri tutamıyorsunuz. Ama arada dikkat etmeniz gereken şey bu kitabın sizi de bir oblomovluk hastalığına yakalattırması. Kitabın akıcılığı ve anlamlı oluşu kısa sürede bitirmenize yardımcı olacaktır. Keyifli okumalar....
EZİLENLER
Kitap Dostoyevski nin İnsancık' larından sonra yazılmış ve birçok eleştiriye uğramıştır...Bunu kendimiz değerlendirecek olursak neler söyleyebiliriz bakalım...
Kitapta ilk aklınıza geldiği gibi işçi sınıfının, köylü sınıfının nasıl ezildiğinin hikayesi anlatılmıyor. Aksine belkide ezildiğinin farkına varmayan insanların hikayesi anlatılıyor.
Dostoyevski, Ezilenler'de hikayesini iki kola ayırıyor. Romanın anlatıcısı konumunda bulunan baş karakterimiz Vanya'nın büyük bir sevgi beslediği Nataşa karakterinin yeni bir sevdaya yelken açması, Nataşa ve yeni aşkı Alyoşa'nın aileleri arasında bulunan çekişmeler romanın bir kolunu oluştururken, Vanya'nın romanın ilk bölümlerinde tesadüf eseri yaşlı bir adamın peşine takılması ve hemen ardından yaşlı adamın hastalanıp, ölmesi neticesinde bu adamın evini kiralaması ve torunuyla karşılaşması sonrasında gelişen olaylarsa diğer kolunu oluşturuyor. Kitabı okuyunca Vanya nın Dostoyevski' nin kendisine nasıl benzediğini görürsünüz. Tıpkı onun gibi yirmili yaşlarda ilk kitabını çıkarır onun gibi düşünür ve yaşar.... Belki de kitabı bu denli beğenmemin sebebi Dosto' nun kendisini bulmaktır....Kitap farklı karakterleri içinde barındırıyor ama en kötüsü ve asla beğenmediğimiz karakter Prens ...
Prens karakteri karşısındaki saf olmayan diğer karakterlere karşı planlı, programlı ve yer yer uzun vadeli planlar kuran, kendisine yapılan hamlelere hızlı bir şekilde karşı hamlelerle cevap veren bir karakter.
Peki bu hikayede gerçekten ezilenler kim ? Nelly mi ? prensin oğlu mu ? kızlar mı ? terk edilen aile mi ? Buna kendiniz karar vereceksiniz ....İyi okumalar ....
Dosto'mEdebiyat
Okudukça kendimizden parçalar göreceğimiz bir kitap....Fyodor Pavloviç e sözüm yok ...ama Dmitri ile masum olsak bile başa çıkamadığımız öfkemizi ....İvan ile iç hesaplaşmalarımız ile cebelleşen aklımızı .... Alyoşa ile içimizde her zaman doğru olmamızı bize fısıldayan vicdanımızı, kalbimizi göreceğiz....İyi ki Dostoyevski ile tanışma fırsatı buluyoruz kitaplarıyla....
Reklam