Nursultan Taş
@Nursultan_
üzerimdeki yıldızlı gök ve içimdeki ahlak yasası
Gönül Sadasından
"Önce göz dinleniyor Azizim, sonra zihin dinleniyor sonra ruh dinleniyor. Ruh dinlenmezse çabuk yaşlanırsınız."
Sadettin Ökten
Sadettin ÖktenReklam
Anlaşılmak mı yoksa anlaşılmamak mı?Edebiyat
"Hakkı var Samim'in. Zaten onun en büyük kusuru haklı olmak. Beni anlamayanlara karşı soğuğum fakat bu kadar anlayanlardan da ürküyorum. Beni kendi gözümle hudutlandırıyor, içimde hürriyet sahası daralıyor."
Bu yobazlıklar dünyasında iyi ki kitaplar var!
Peyami Safa 'yı severim o da rüzgara karşı gemisini yüzdürmüş yazarlarımızdan, onun 
Doğu Batı Sentezi kitabı fikri mülahazalarını ortaya koyuyor ve ülkemiz için çok kıymetli buluyorum. Bu garplılşama meselesi, kültürel kırılma şekliyle Fatih Harbiye'de romantik bir açıdan ele alınmış. Güzel. Ama acıdım kendimize bir genç kızın baloya gitmeyi istemesi, yaşam tarzında değişiklikler arzu etmesi memleket meselesi halini alıyo, halbuki basit bir heves. Bugün o kadar keskin değil hatlar yine de hala Türkiye'de yaşamak pek çok yol ayrımını beraberinde getiriyor. Pek çok basit arzumuz koca koca engellerle karşılaşıyor. İnsanların ellerinde etiket, sınırlardan çıkılmasına müsade edilmiyor her yerde bir çatışma hüküm sürüyor. Biraz olsun ufkunu genişleten insana (Neriman'ı kastetmiyorum çünkü onun motivasyonu daha heveskardı ve nitekim geçti, bitti.) işte insan olmak hususunda biraz derinleşen ufku genişleyen insana muhiti dar geliyor ve çevresinde kendini anlayabilen birini daha bulması çok zor bir hale geliyor. Çünkü bu ülkenin tüm cenahlarında ortak tek bir şey varsa o da malum olan misafirperverliğimiz değil yobazlığımızdır. Her türlü yobazlık. Burda 
Roger Garaudy nin 
Yobazlıklar ını hatırlatmak isterim yalnız dindarlara has bir yobazlık anlaşılmasın.
O yüzden efendim, bu yobazlıklar dünyasında iyi ki kitaplar var..Edebiyat
Peyami Safa 'yı severim o da rüzgara karşı gemisini yüzdürmüş yazarlarımızdan, onun Doğu Batı Sentezi kitabı fikri mülahazalarını ortaya koyuyor ve ülkemiz için çok kıymetli buluyorum. Bu garplılşama meselesi, kültürel kırılma şekliyle Fatih Harbiye'de romantik bir açıdan ele alınmış. Güzel. Ama acıdım kendimize bir genç kızın baloya gitmeyi istemesi, yaşam tarzında değişiklikler arzu etmesi memleket meselesi halini alıyo, halbuki basit bir heves. Bugün o kadar keskin değil hatlar yine de hala Türkiye'de yaşamak pek çok yol ayrımını beraberinde getiriyor. Pek çok basit arzumuz koca koca engellerle karşılaşıyor. İnsanların ellerinde etiket, sınırlardan çıkılmasına müsade edilmiyor her yerde bir çatışma hüküm sürüyor. Biraz olsun ufkunu genişleten insana (Neriman'ı kastetmiyorum çünkü onun motivasyonu daha heveskardı ve nitekim geçti, bitti.) işte insan olmak hususunda biraz derinleşen ufku genişleyen insana muhiti dar geliyor ve çevresinde kendini anlayabilen birini daha bulması çok zor bir hale geliyor. Çünkü bu ülkenin tüm cenahlarında ortak tek bir şey varsa o da malum olan misafirperverliğimiz değil yobazlığımızdır. Her türlü yobazlık. Burda Roger Garaudy nin Yobazlıklar ını hatırlatmak isterim yalnız dindarlara has bir yobazlık anlaşılmasın.
O yüzden efendim, bu yobazlıklar dünyasında iyi ki kitaplar var..
Reklam