"Cehennemi, onu cennet sanan bir köpeğin gözünden anlatmak" : Kitabın amacını böyle tanımlıyor Georgi Vladimov.
Pavlov kanunları ile eğitilmiş muhafız köpeklerden Ruslan, "Göreve" son derece sadıktır ve tek gayesi sahibinin emirlerini yerine getirmektir. İnsanlar için "Cehennem" olan bu Ceza İnfaz Kampları, Ruslan için bir "Cennettir". Bir gün işinin biteceğini ve tıpkı diğer köpeklerin de başına geldiği gibi ölüme terkedileceğini bildiği halde Görevinden ve sadakatinden ödün vermez.
O gün gelir.. Hiç hayal bile etmediği, anlamını dahi bilmediği özgürlüğü eline verildiğinde çok hoşnutsuz olur ama bunun da bir görev olduğu sanrısı ile kendini avutup hayata devam edecek ancak daha sonralarında sorgulamalara başlayıp yaşadıklarını anlamlandırmaya çalışacaktır.
Bu politik alegori, Stalin dönemindeki Gulag'larda görevli koşulsuz itaat eden, biatkar memurları hicvetmiş olsa da kurgusu itibari ile bütün otoriter yönetimler altında çalışan yardakçıların yergisi olarak da okunabilir.
*Aynı etkinin daha ince bir kitapla da yaratılabileceği eleştirisi ile beraber tavsiye edebileceğim bir kitap. İyi okumalar.