İzniniz olmadıkça
kimse size
zarar veremez.” Ya da Gandi’nin dediği gibi, “Biz
kendi elimizle
teslim etmedikçe, onlar özsaygımızı alamaz.” Bizi
başımıza gelenlerden
daha fazla inciten şey, bunların olmasına isteyerek
izin vermemiz,
razı olmamızdır.
Dante,
cehenneminin kapısının üstüne, tüyler ürpertici bir
açıksözlülükle “beni de sonsuz sevgi yarattı”yazısını
koyduğunda vahim bir yanlış yaptı bana kalırsa; - Hıristiyan
cennetinin ve onun “sonsuz mutluluğu”nun kapısı üzerinde şu
yazının durması daha yerinde olurdu kuşkusuz: “beni de
sonsuz nefret yarattı”
biz, iyi olalım! Ve zulmetmeyen,
kimseyi yaralamayan, saldırmayan, misillemeyen, öç almayı
Tanrı'ya bırakan, bizler gibi gizlide yaşayan, tüm kötü
şeylerden uzak duran ve yaşamdan fazla bir şey beklemeyen
herkes iyidir; tıpkı biz sabırlı, alçakgönüllü, adil olanlar gibi.”
- bu aslında, soğukkanlı ve önyargısız dinlendiğinde, “biz
zayıflar, zayıfız işte; yapmaya gücümüzün yetmediği hiçbir
şeyi yapmamakla iyi ediyoruz.”