Ms. ÖZTÜRK
@Omorose
14 Ağustos
161 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Spoiler içerirEdebiyat
Dostoyevski, okumayı çok sevdiğim ve karamsar içeriklerine rağmen okurken beni güldürebilen bir yazar. Enerjik bir ruh halindeyken eserlerini okuyamıyorum. Dolayısıyla Ecinniler'e de ruhen pek iyi hissetmediğim bir dönemde başladım. Sindirilmesi kolay bir kitap değil. Okuyucunun siyasi ve edebi açıdan bir altyapısının olması gerek. Karakterler ve olaylar çok fazla ancak bu benim için bir sorun teşkil etmedi. Betimlemelerin çoğu zaman sıkıcı bir hal alması olumsuz olarak değerlendirebileceğim tek konu. Belirli edebi ve siyasi karakterlerin roman içinde yerilmesi çok hoşuma gitti. Dostoyevski'nin karakter analizi konusundaki muhteşem yeteneği sayesinde kitaptaki her bir karakteri rahatlıkla özümsedim. Kitabın ana karakteri Stavrogin, Suç ve Ceza'nın Raskolnikov'unu anımsattı ancak Raskolnikov karakterinin aksine Stavrogin'i sevmiştim -ta ki Piskopos Tihon'a itiraflarını okuyana kadar- Raskolnikov'un sürekli buhranlı ve karamsar ruh haline, ikircikli yapısına karşın Stavrogin'in umursamaz ve kararlı tavrı çok hoşuma gitti. Benzer şekilde annesi Varvara Petrovna'nın sert duruşunu da beğenmiştim. Bende en çok acıma duygusu uyandıran karakter Stepan Trofimoviç oldu. Buna karşın oğlu Pyotr Verhovensky'den nefret ettim. Kitap, başlarda pek ilerlemiyor ancak belli bir yerden sonra hızla akıyor. İşlenen cinayetler, ölümler, intiharlar... Özellikle son kısım beni müthiş etkiledi. Art arda gerçekleştirilen intiharlar öylesine sarsıcıydı ki tavana bir ip de ben asmak istedim. Kitabın etkisinden hiçbir zaman tam olarak çıkabileceğimi sanmıyorum. Dostoyevski'nin önünde bir kez daha saygıyla eğiliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yukio Mishima, yaşamı dolayısıyla ilgimi çekmiş bir yazar. Bir Maskenin İtirafları da kendi yaşam öyküsünden izler taşıdığı için bende merak uyandırdı. Ancak umduğumu pek bulamadım. İnce bir kitap olmasına rağmen akıcı bir şekilde ilerleme sağlayamadım. İntihar düşüncesi (Kitapta intihar düşüncesinden söz etmesi, intihara meyilli olduğunun göstergesiydi. Nitekim hayatını intiharla sonlandırması da kitabı benim için daha çekici hale getirdi.) ve kan tutkusu bir hayli ilgimi çekti. Kitap, Japon kültürüyle ilgili az da olsa bilgi sahibi olmamı, tuhaf bir yazar olan Yukio Mishima'yla tanışmamı ve onun yaşadığı içsel hesaplaşmalara şahit olmamı sağladı.
Harika bir eser nasıl mahvedilir sorusunu Can Yayınları düşük nitelikli çevirisiyle yanıtlamış adeta. Sıra dışı hikayeler özensiz çeviri yüzünden hak ettiği değeri bulamamış bu kitapta. Orijinal metin Google Translate'e yazılsa kesinlikle çok daha iyi bir çeviri çıkardı ortaya. Kitabın her cümlesini kızgınlıkla okudum. Hadi çevirmen yapması gereken işe saygı duymayıp gelişigüzel bir şekilde çeviri yaptı, editör ve düzelti ekibi ne işe yaradı acaba? Zira sayfa düzeni de neredeyse çeviri kadar baştan savma oluşturulmuş. Bu kitabı okumak isteyenler asla Can Yayınlarını, diğer okurlarsa çevirisini Betül Kadıoğlu'nun yapmış olduğu hiçbir kitabı tercih etmemeliler.
50 Maddede Siyasi Cinayetler, objektif biçimde yazılmış bir kitap değil. Çok fazla anlatım bozukluğu ve bazı bilgilerin hatalı olması beni rahatsız etti. Bu durum, yazarın kitabına gereken özeni göstermediğini düşünmeme neden oldu. Diğer yandan, kitabı konusu gereği ilgi çekici buldum. Kitapta bahsi geçen kişilerin pek çoğunu ve cinayetlerin bir kısmını ayrıca araştırma gereği duydum. Olaylar kısaca ele alındığı için okuru sıkmıyor, şans verilebilir.
Mina Urgan'ın hatıralarını okumamdaki en büyük etken sahip olduğu sosyal çevresiydi. Türk edebiyatının tanınmış pek çok sanatçısıyla ve aynı zamanda Falih Rıfkı Atay ve Mustafa Kemal Atatürk ile de ilişkisinin olması, kitabı ilgiyle okumamı sağladı. Üslubunu genel olarak beğenmeme rağmen bazı konularda belirtmiş olduğu keskin ifadeleri hoşuma gitmedi. Savunulan düşüncelerin yüceltilirken karşıt düşüncelerin de bir o kadar yerilmesini yakışıksız buluyorum. Kitapla ilgili olumsuz olarak değerlendirdiğim tek durum bu. Onun dışında, Bir Dinozorun Anıları'nı severek okudum. Anlatım akıcı, anılar merak uyandırıcı. Türk edebiyatına ilgi duyan kişilere tavsiye ederim.
