Elif
@Only_
Şu anda okuduğu kitaplar
Önceleri bizim için ölüm bir hızdı, kırlarda alabildiğine koşan, geçtiği yerlerden papatyaları havaya uçuşturan kara, yağız bir at...
Asil insanların en neşeli zamanında bile bir hüzün vardır, daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir.
Deniz de bağrına atılan taşı unutur ama o taş yine oradadır ve oradan bir daha çıkmaz.
Çay deyip geçmeyin,
kara bulutlar arasında
arasıra parlayan güneş gibi
o çay
içimizi ısıtıyor,
yüzümüzü güldürüyordu.
Toplumun onayladığı eylemlerin dışına çıkamıyorsun, yalnızca iyilik yapmakla görevli bir makinesin.
