Sҽɾƙαɳɳ
@Only__Human
𐰾𐰀𐰺𐰚𐰀𐰣 𐰇𐰣𐰀𐰞
~~••~~••~~••~~••~~~~••~~••~~••~~••~~
Bu dünyada bir izimiz kalacaksa İNSAN'a yakışır şekilde olsun, İNSAN'ca olsun...
Her Devrin Romanı
Bazı klasiklere ne dersen de, ne yazarsan yaz altını dolduramayacak kadar derin olduğunu görüyorsun. Hele bunu Steinbeck gibi büyük bir kalem yazıyorsa sadece saygı duyarsın...
Steinbeck öyle bir anlatmış ki; kitabın kapağını kapattığınızda bile burnunuza o tozlu yolların kokusu, boğazınıza ise haksızlığın getirdiği o acı tat yerleşiyor. Gazap Üzümleri, işte o tozun, terin ve insanın insana ettiğinin sarsıcı ve anıtsal bir kaydı.
1929 Büyük Buhranı’nın hemen ardından, kuraklık ve borç sarmalı yüzünden topraklarından edilen binlerce aileden biri olan Joad ailesinin Oklahoma’dan Kaliforniya’ya uzanan trajik göçünü anlatıyor. Ama bu roman, sadece tarihi bir dönemin ya da coğrafi bir yolculuğun anlatısı değil; aç gözlü bir sistemin dişlileri arasında ezilen "küçük insanın", hayatta kalmak ve haysiyetini korumak için verdiği o devasa ve kutsal savaşın anatomisi.
Eserin merkezinde, her biri birer hayatta kalma abidesi olan, ancak yol boyunca hem fiziksel hem de ruhsal olarak törpülenen Joad ailesinin fertleri bulunuyor.
Kaliforniya, göçmenler için vaat edilmiş topraktır; ağaçlardan sarkan portakallar, yeşil vadiler... Ancak oraya ulaştıklarında karşılaştıkları şey bir cennet değil, açgözlü toprak sahiplerinin ve onları koruyan silahlı milislerin cehennemidir.
Gazap Üzümleri, kapitalizmin ve mülkiyet hırsının insanı nasıl canavarlaştırdığını anlatırken bile; insanın içindeki o dayanışma ve paylaşma gücünü asla unutmayan bir roman. Steinbeck’in dili son derece yalın, konuşmalar halkın bağrından kopmuş gibi doğal. Romanda anlatılan her olay, her kişi boşa yazılmamış ve bir o kadar derin...Roman ilerledikçe anlıyoruz ki asıl mesele sadece karın doyurmak değil; asıl mesele, insanın "insanlık ailesine" olan aidiyetidir. Rose of Sharon'ın kitabın sonundaki o sarsıcı, neredeyse
Emine İnen isimli okura yanıt verildi
Sҽɾƙαɳɳ
Bende aynı fikirdeyim, ne yazsa okunacak ve yaşanacak bir kalem. Yorumunuz için de teşekkür ederim. Bu arada Cennetin Doğusu benim favorilerimdendir. :))) #259324837
Reklam
Her Devrin Romanı
Bazı klasiklere ne dersen de, ne yazarsan yaz altını dolduramayacak kadar derin olduğunu görüyorsun. Hele bunu Steinbeck gibi büyük bir kalem yazıyorsa sadece saygı duyarsın...
Steinbeck öyle bir anlatmış ki; kitabın kapağını kapattığınızda bile burnunuza o tozlu yolların kokusu, boğazınıza ise haksızlığın getirdiği o acı tat yerleşiyor. Gazap Üzümleri, işte o tozun, terin ve insanın insana ettiğinin sarsıcı ve anıtsal bir kaydı.
1929 Büyük Buhranı’nın hemen ardından, kuraklık ve borç sarmalı yüzünden topraklarından edilen binlerce aileden biri olan Joad ailesinin Oklahoma’dan Kaliforniya’ya uzanan trajik göçünü anlatıyor. Ama bu roman, sadece tarihi bir dönemin ya da coğrafi bir yolculuğun anlatısı değil; aç gözlü bir sistemin dişlileri arasında ezilen "küçük insanın", hayatta kalmak ve haysiyetini korumak için verdiği o devasa ve kutsal savaşın anatomisi.
Eserin merkezinde, her biri birer hayatta kalma abidesi olan, ancak yol boyunca hem fiziksel hem de ruhsal olarak törpülenen Joad ailesinin fertleri bulunuyor.
Kaliforniya, göçmenler için vaat edilmiş topraktır; ağaçlardan sarkan portakallar, yeşil vadiler... Ancak oraya ulaştıklarında karşılaştıkları şey bir cennet değil, açgözlü toprak sahiplerinin ve onları koruyan silahlı milislerin cehennemidir.
Gazap Üzümleri, kapitalizmin ve mülkiyet hırsının insanı nasıl canavarlaştırdığını anlatırken bile; insanın içindeki o dayanışma ve paylaşma gücünü asla unutmayan bir roman. Steinbeck’in dili son derece yalın, konuşmalar halkın bağrından kopmuş gibi doğal. Romanda anlatılan her olay, her kişi boşa yazılmamış ve bir o kadar derin...Roman ilerledikçe anlıyoruz ki asıl mesele sadece karın doyurmak değil; asıl mesele, insanın "insanlık ailesine" olan aidiyetidir. Rose of Sharon'ın kitabın sonundaki o sarsıcı, neredeyse
Sadecemoonlight isimli okura yanıt verildi
Sҽɾƙαɳɳ
Steinbeck, her okuduğum eserinde beni etkileyen bir yazar. Çağının çok ötesinde, evrensel bir kalem benim için. Ve bütün bu yazılanların şekil değitirse de aynı olduğunu ve hep de olacağını bilmek üzücü sadece. Yorumunuz için teşekkür ederim.
İÇİMDE YARIM KALMIŞ BİR KONUŞMANIN ÜZÜNTÜSÜ VAR!Edebiyat
Size de oluyor mu: Bir kitap okuyup, onu en derininizde hissettiğiniz fakat hissettiklerinizi kelimelerle ifade edemeyeceğiniz hissi?
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım.
İşte bana tam olarak böyle hissettiren o efsane kitabı inceleyeceğim:
Kürk Mantolu Madonna
Bu, kitabı ikinci okuyuşum. İlk okuyuşum sanırım 8-9 yıl önceydi ve kitap o zamanlar çok etkilemişti. Fakat bu okuyuşumda fark ettim ki sadece aşk değil bambaşka şeyler de aldım kitaptan… İnsan psikolojisinin derinlerine indim Sabahattin Ali ile beraber… Önyargılarımı yıktım… Raif Efendi’ye kızdı, öfkelendi bir yanım; ama bir yanım da kıyamadı, kendini buldu onda… Maria’nın satır aralarındaki fikirleri, kadın-erkek ilişkilerine bakışı, kitabın anlatıcı karakterinin yaşadıkları üzerinden dönemin toplumsal eleştirisi… O kadar dolu dolu buldum ki kitabı, sadece aşk kitabı demek inanılmaz haksızlık bence.
Kitabı hemen herkes okumuştur ya da konusunu bir yerlerden duymuştur diye düşünüyorum. Bu yüzden konusundan bahsetmeden, bende okurken uyandırdığı duyguları sizlerle paylaşmak istiyorum.
Önyargı…
Sizce de insanlara çok önyargı ile bakmıyor muyuz? İş arkadaşlarımıza, markette-sokakta karşılaştığımız insanlara ya da komşularımıza uzaktan bakarak onlar hakkında türlü türlü fikirlere kapılıyoruz çoğu zaman. Suskunluğunu kibir, nezaketini eziklik, giyinişini yobazlık, kullandığı kelimeleri cahillik olarak değerlendirdiğimiz oluyor. Halbuki bir insanı tanımak bu kadar basit değildir. O insanın iç dünyasını, zihninin içini, fikirlerini, görüşlerini bilmek; anlamaya, tanımaya çalışmak lazımdır. Fakat 
Gülten Akın ’ın dediği gibi: “Kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya…”
İşte bizler de durup insanların inceliklerini, derinini görmek yerine; hızlıca yüzeysel olana bakıp geçiyor ve koskoca bir önyargıyla yaklaşıyoruz.
Kürk Mantolu Madonna
Bu, kitabı ikinci okuyuşum. İlk okuyuşum sanırım 8-9 yıl önceydi ve kitap o zamanlar çok etkilemişti. Fakat bu okuyuşumda fark ettim ki sadece aşk değil bambaşka şeyler de aldım kitaptan… İnsan psikolojisinin derinlerine indim Sabahattin Ali ile beraber… Önyargılarımı yıktım… Raif Efendi’ye kızdı, öfkelendi bir yanım; ama bir yanım da kıyamadı, kendini buldu onda… Maria’nın satır aralarındaki fikirleri, kadın-erkek ilişkilerine bakışı, kitabın anlatıcı karakterinin yaşadıkları üzerinden dönemin toplumsal eleştirisi… O kadar dolu dolu buldum ki kitabı, sadece aşk kitabı demek inanılmaz haksızlık bence.
Kitabı hemen herkes okumuştur ya da konusunu bir yerlerden duymuştur diye düşünüyorum. Bu yüzden konusundan bahsetmeden, bende okurken uyandırdığı duyguları sizlerle paylaşmak istiyorum.
Önyargı…
Sizce de insanlara çok önyargı ile bakmıyor muyuz? İş arkadaşlarımıza, markette-sokakta karşılaştığımız insanlara ya da komşularımıza uzaktan bakarak onlar hakkında türlü türlü fikirlere kapılıyoruz çoğu zaman. Suskunluğunu kibir, nezaketini eziklik, giyinişini yobazlık, kullandığı kelimeleri cahillik olarak değerlendirdiğimiz oluyor. Halbuki bir insanı tanımak bu kadar basit değildir. O insanın iç dünyasını, zihninin içini, fikirlerini, görüşlerini bilmek; anlamaya, tanımaya çalışmak lazımdır. Fakat Gülten Akın ’ın dediği gibi: “Kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya…”
İşte bizler de durup insanların inceliklerini, derinini görmek yerine; hızlıca yüzeysel olana bakıp geçiyor ve koskoca bir önyargıyla yaklaşıyoruz.Sҽɾƙαɳɳ
Neden bir klasik olduğunu her çağda kanıtlayacak bir eser bırakmış yazar... Gerçekten muhteşem bir anlatım, hiç duygu sömürüsüne girmeden tüm çıplaklığıyla anlatıyor hikayesini... Ve bana da "Ah Maria Puder" demek kalıyor. :)))
Bu cümlenin büyüsüne kapıldım veee kalbimi bıraktım. :)
♧♧♧♧♧
Orman yağmurdan sarhoş olmuşa benziyordu.
♧♧♧♧♧
Sҽɾƙαɳɳ
Çok iyi...👍
8/10
Beğendi
·13 günde okudu
·Okunma: 19 Nisan 2026 02:27
·2026 24. kitabı
Sena isimli okura yanıt verildi
Sҽɾƙαɳɳ
Taş Kâğıt Makas okumuştum ve beğenmiştim. Bu da dediğiniz gibi beklentiyi karşılayacak gibi duruyor.