İnsan hayatının faniliği ve iflah olmaz yoldan çıkabilirliği ile, her ölümle, her ayrılıkla, her ihanetle, her ihtirasla insanda açılan ölümcül yaralar göz önüne alındığında, insanlığın gelişiminin devam edeceğine, insan doğasının değişmezliğine, rasyonel gerçeklik söylemlerine, objektif iyilik ölçütlerine ve diğer bütün mükemmel yanılsamalara insanların nasıl inanabildikleri beni her daim hayrete düşürmüştür.
İnsan diğeri sayesinde büyür, olgunlaşır; sonra tamamen yalnız ve müthiş mutlu olabildiğin bir an gelir. Başkasına gerek yoktur, o ihtiyaç yok olmuştur ama sayesinde çok şey öğrenmişsindir - kendin hakkında çok şey. Diğeri sana ayna tuttu. Ve sen aynayı kırmadın - kendin hakkında o kadar çok şey öğrendin ki artık aynaya bakmaya gerek yok. Gözlerini kapatıp kendi yüzünü görebilirsin. Ama eğer en başından beri ortada bir ayna yoksa o yüzü göremezsin.