Artık Maria Puder, yaşamak için
kendisine kayıtsız ve şartsız
muhtaç olduğum bir insandı. Bu
his ilk anlarda bana da garip
geliyordu. Bu yaşıma kadar
mevcudiyetinden bile haberim
olmayan bir insanın vücudu
birdenbire benim için nasıl bir
ihtiyaç olabilirdi? Fakat bu hep
böyle değil midir? Birçok şeylere
ihtiyacımızı ancak onları görüp
tanıdıktan sonra keşfetmez
miyiz?
Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi: Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: "Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda..."