Kapalı kapılar ardında
Solgun bir ülke
Sanat mahsur
Günler çuvala girmiş
Bekleyişlerin sonuncusu bu
Yarın yok
Derlerdi, inanmazdım
Temmuz yakar, kavurur
Ekinleri öldürür
Kumandansız bir ordu
Uğultulu titreyişin esiri
Kanadı kırılan güvercin gözünü yumuyor
Kalem tutan el yalnız
Umudunu bir elbise askısına takmış
Güneş değdiği yeri yakıyor
Kapı kolunda bir temmuz sıcağı
İmdat!
Yazılamamış bir şiirin tek mısrası
"Bütün dünya sana sırtını dönüp gitse bile ben burada bir yerde sana sarılmak için bekliyor olacağım. Daha iyi, daha güzel, daha farklı birisi olmana gerek yok. Sen orada öylece olduğun gibi güzelsin. Hayat seni incitecek gibi olacak bazen yalnız hissedeceksin. Fakat korkma ! Ben varım."