Soluk alan her şey teyit edilemeyenle beslenir; birazcık mantık ilavesi bile varoluş-sağduyusuzluk çabası- için uğursuz olurdu. Hayata sarih bir anlam verin: Hemen o an cazibesini yitirir.
...Öyleyse hümanistin bir yerde insandan kaçan kimse olması gerekir.Ama hümanist,kinini garezini,ölçülü kullanmasını bilen,insanları sonunda daha iyi sevebilmek için önce onlardan nefret eden,bilimsel yoldan insanlardan kaçan kişidir.
Yaşları kırka yaklaşınca, tam deneyimli sayarlar kendilerini, aslında dışarda bu deneyimlerinden söz edip kolayca satamazlar. Neyse ki çocukları vardır. Onlara yutturmaya çalışırlar bunları. Onlar geçmişlerinin yitip gitmediğine, anılarının yoğunlaşarak özlü bir biçimde bilgelik haline dönüştüğüne bizi inandırmak isteyeceklerdir. Rahat geçmiş!...Yeniyi eskiyle açıklıyorlardı eskiyi de daha eski olaylarla açıklamışlardı.