En kötüsü, hayır demeyi
öğrenemedim. Yemeğe kal, dediler:
kaldım. Oysa, kalınmaz. Onlar
biraz ısrar ederler; sen biraz
nazlanırsın. Sonunda kalkıp gidilir.
Her söylenileni ciddiye almak yok mu, şu sözünün eri olmak, bitirdi beni.
"Uğraşma boşuna. Seni ancak gördükleri ve duydukları kadar anlayacaklar. Gördükleri, ancak kendi anladıkları kadarı olacak."
- Mevlana Celaleddin-i Rumi
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?