Pdapatya
@Pdapatya
Tâhâ114
.
.
"Her şey her mesele okumakla halledilir."
53 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
"Hiçbir çaba göstermeden amacına ulaşacağını düşünen kişi hayalcidir. Sırf çabalamakla amaca vasıl olunabileceğine inanan kimse ise anca kendini yorar."
Reklam
Gül Yetiştiren Adam1000Kitap
Türk edebiyatının değerli şahsiyetlerinden Rasim Özdenören'in okuduğum ikinci kitabı. "Müslümanca Düşünme Üzerine Denemeler "di ilki. 80'li yıllarda yazılmış olmasına rağmen bugünun sorunlarına ışık tutan ve derin bir bakış açısıyla yazılan bu kitabı çok beğenmiştim. Bir Müslüman olarak İslamiyete hangi açıdan baktığımızı gösteren bizi gerçeklerle yüzleştiren okunası bir kitap. (Onu henüz değerlendirme fırsatı bulamadım;))
Rasim Özdenören'i daha çok hikaye ve denemeler üzerine yazdığını biliyoruz. İlk ve tek romanı olan " Gül Yetiştiren Adam" i büyük bir merakla okudum. Bir günde bitti, zaten hikaye tadında diyebilirim. Bir romana göre kısa ama çok vurucu. İki birbirinden çok farklı olay örgüsü ile şekillenen romanda doğu batı sentezi iki farklı hikâye üzerinden işlenmiş.
Batıdan gelen birbirine yabancılaşma, aldatma, sahte ve samimiyetsiz ilişkiler gibi bize uzak kalmış değerlar Sitare'yi temsil ederken; gül yetiştiren adamla sahip olduğu değerleri müslümanca yaşamaya çalışan yaşını almış bir ihtiyar karşımıza çıkar. Bu ihtiyar İstiklal savaşlarında gönüllüce mücadele verirken savaş sonrasında kaybolan değerlerle ne için savaşıldı sorusunu sorar kendine. Bütün bunlar ne içindi? İşte bu protesto ile kendini evinin bahçesinde gül yetiştirmeye adar.
Her ne kadar dayanamayıp biraz konuya değinmiş olsam da romanın son bölümde bütün makalelerinde İslam üzere dile getirdiği düşüncelerini âdeta Gül Yetiştiren Adama yükler yazar. Gerçekten çok etkilendim son satırlarda. Belki makalelerinde okuduğum fikirlerin özünü bu romanda bir lokmada aldım diyebilirim. Ve yanı sıra kokusuna doyulmaz gülleri bir bir kokladım.
Dinimizde,tasavvufta ve Türk edebiyatında güllerin yeri bellidir. Ve her zaman o özel yerini korur. Rasim Özdenören; tohumunun özel
Bu eserde iki hikâye birden işleniyor. Biri kurtuluş savaşından sonra birçok arkadaşını kaybetmiş olmanın verdiği hüzünle ve verdikleri mücadelenin bir hiç uğruna olduğunu gördükçe, protesto olarak elli yıl boyunca evine kapanıp gül yetiştiren adamın hikâyesi; ikincisi kaybolmuş, kendi kültür ve medeniyetlerinden tamamen kopmuş, yozlaşmış yeni nesli; Sitare, Yavuz, Çarli ve diğerlerini.
Milli mücadele de bulunmuş olan gül yetiştiren adam, inançları ve bağımsızlığı uğruna savaşmıştır. Sonunda ise savaştığı değerlerin artık yok olduğunu görmeye başlayınca kendisini evine kapatmış ve orada gül yetiştirmeye başlamıştır. Elli yıla yakın bir zaman diliminde de dışarıdaki hayat ile bağlarını koparmıştır. O toplumdan kendini soyutlamakla birlikte tamamen de inzivaya çekilmez, bu ona uygun bir davranış değildir. O bunu kendine bir çıkış yolu olarak seçmiştir aslında. O pasif, edilgen bir direniş sergiler.
Bu adam çok güzel kokan güller yetiştirir. Bir gün torunun da ısrarıyla artık dışarı çıkmaya karar verir. Ve doğal olarak her şeyin değişmesi karşısında çok şaşırır. Eve kapanarak değişimin önüne geçemeyeceğini anlamıştır artık. Sabah namazını kılmak için camiye gittiğinde de caminin dolu olacağını sanmış ve sonunda cemaatin azlığı karşısında şaşırmıştır. Ve o aradaki insanların giyimleri de değişmiştir. Namazdan sonra dayanamayıp tam bir manifesto tadında bir konuşma yapmıştır. Bu konuşma sonucunda onu, halkı kışkırttığı iddiasıyla hapse atmışlardır.
İkinci hikâyede ise, modern yaşam, Sitare, Zelda, Tansel ve diğerlerinin çarpık ilişkileri üzerinden anlatılır. Sitare bir bankada çalışmaktayken babası yaşında bir adam olan Çarli ile evlenir. Kumar oynar, bilinçsizce parasını harcar, kocası hastanede yatarken bile arkadaşlarıyla tatile çıkıp eğlenir.
Beyaz Gemi’yi Bir De Bu Yorumdan Sonra Düşününüz…·168 syf.·Edebiyat
10/10
2015 120. kitabı
Eser, bir semboller şaheseridir. Bu nedenle evet, bir görünen tarafı ve anlatımı vardır ama bir de semboller üzerine kurulmuş bir iç anlatımı vardır. Bu yazım şekli Aytmatov’un dehasını ve ustalığını gösterir.
Nitekim diktatörlüklerde, baskıcı sistemlerde insanlar fikirlerini açıkça dile getiremedikleri için hep semboller kullanırlar. Bu bazen bir türkü olur bazen bir destan bazense bir tek kelime.
Buna göre bir kere romanın adı bile bir mesaj taşır. Nedir? Ak Keme/Beyaz Gemi. Beyaz, özgürlüğün rengidir. Beyaz Gemi’nin yazıldığı devlet ise her şeyin kızıl olduğu, bir totaliter sistemdedir. Ayrıca gemi ve göl kavramları ‘gidebilmeyi, sonsuzluğu’ çağrıştırır.
Çocuğun adı yoktur. Çocuk, çocuktur. Bu anlamda hepimiz birer çocuk olabiliriz. Baskıcı rejimlerin ezip geçtiği, bir sayıdan ibaret gördüğü insanlardır çocuk. Nitekim Aytmatov yıllar sonra bir konferansında kendisini büyük bir ilgiyle dinleyen bir gencin söz alarak, ‘Beyaz Gemi’deki çocuk benim’ dediğini anlatır ve ekler, ‘Evet oydu ve hatta sadece o değildi…’
Romanın kötü kişisi Oruzkul’dur. Bu isim Kırgız Türklerinde kullanılmaz. Manası Rus’un kuludur. Yani Rus’a kul olan… Aytmatov, totaliter bir rejimde açıkça yazamayacağı bir şeyi böyle ifade etmiştir. Ruslara kul olan tipler Orozkul gibilerdir. Sarhoş, rüşvetçi, kötü kalpli, milli ve manevi değerleri olmayan, kaypak kişiler. Hatta şu mesajı da verir. Orozkul’un çocuğu olmaz, yani soyu kesiktir. Yani, komünist sistemin de evladı olmayacak, tükenecek.
Mümin Dede ise Kırgız halkını temsil eder. İsimler tesadüf değildir. Mümin, inanan, inançlı demektir. Mümin Dede de, inançlı ve iyi bir insandır. Lakin güçsüzdür, değer görmez ve pasif iyidir. Bu nedenle Orozkul’un tahakkümünden kurtulamaz. Ancak torunuyla arasında bir kültür aktarımı vardır.
Isık Göl’ü
Bil istedim...
Alıntı yaptığın sözün, şiirin yahut metnin sahibine yer vermez isen...
Yaptığın şey ALINTI değil ÇALINTI olur...
Reklam