Emine zyrk
@Peyav
Oldum olası içimde biri, tüm gücüyle, hiç kimse olmamaya çalışıyor.
Şu anda okuduğu kitap
Kim ne yapar
tam bilmiyorum.
Ben olsam,
bayramın 'verme' kısmına takar
herkese sevdiğini hediye ederdim.
Analara çocuklarını,
sevenlere sevdiklerini mesela.
Uzaktakileri yakın etmek,
ayrılıkları buluşmaya çevirmek
iyi olabilirdi.
Az görüleni çok görünür kılmak,
Neşesiz, umutsuz anları
kuşlarla, maviliklerle değiştirmek yine.
Bu tür şeyler yapmak isterdim.
Kalemim bugün hep kavuşma üzerine.
Özlemin binbir çeşidi,
ifadesinin de binbir çeşidi varmış.
Hepimiz bir özlemde saklıymışız, meğer.
Kıvranmalar,
isteyiş,
arzularken teselli
mutlaka bir şekilde ulaşma ihtimalini taşıtma kalbe
ayrılığı yazarken bile
yada özlemi iletmenin yarattığı hafiflemeyi yaşama isteği
kalbin yükünü alma
Belki bir ah...yeter bazen.
Bizde her kavuşma bir isyan ve zafer...
Hep ayrılık ömrümüz.
Olgunluk çürütücülüğü
zaman kullarını,
kötü sınıyor.