İlk azgın dalga yatıştıktan sonra, şu dünya üzerinde başıma gidebilecek korkunç şeylere karşı kayıtsızlık takınabilme yeteneğimi her zaman hayret ederim.
Derken ölüm geldi çattı;hiçbir acı vermeyen ,aksine süzülüp giden bir kuş gibi gürültüsüz,parmak uçlarına basa basa içeri giren ve bir sonbahar akşamı annesini hafif bir rüzgarla alıp götürüveren acelesiz ciddi o yumuşak ölüm geldi.
İnsan hayatı karşılıklı olarak kandırılıp hiçbir şeyin farkına varmadan birbirlerini incittigi ve bu tuhafligin bariz bir şekilde ortada olduğu örneklerle dolu.