Mustafa Çelik
@Poligrafovic
“İnsanlar kırıcıydı kitaplara kaçtım.”
Sosyal Bilgiler Öğretmeni
İstanbul Üniversitesi-Hayef
istanbul
298 okur puanıOcak 2019 tarihinde katıldı
... Ama ne mesafe , ne de engel tanıyan ve her yere sızabilen düşünceden nasıl saklanabilir insan?
Reklam
Ya şimdi savaşı bitirirsiniz ya da ....
"Ya da" ne? Akıllarını başlarına toplamalarını sağlayacak, yüksek sesle söylenecek yeni yalanlarla cevaplanmayacak kelime kaldı mı dünyada? Ya da önlerine diz çöküp ağlamak mı gerek? Ama zaten yüz binler gözyaşlarıyla yıkamıyor mu dünyayı? Faydası var mı hiç? Ya da gözleri önünde kendini öldürmek mi gerekiyor? Öldürmek! Her gün binler ölüyor, peki bunun faydası var mı?
... Ülkenin mahvolduğundan söz ediyorlardı.
Düzelecek, eski günler geri gelecek ama biz göremeyeceğiz.
Belki de diye düşünüyorlardı, belki de bilmediğimiz bir günah işledik.
Aşk;katı,gündelik,gerçek yığınların arasındaki çatlaklarda yeşerir. Çoğunlukla iki kişinin amaç ve işlerinin benzerliğinden doğan bu sıkı dostluk,bu can yoldaşlığı, yazık ki kadınla erkek arasındaki aşklarda pek seyrek bulunur çünkü kadınlar ve erkekler çalışma amacıyla değil yalnızca zevk amacıyla bir araya gelirler. Gene de uygun koşulların böyle can yoldaşlığına zemin hazırladığı yerde bu çok yönlü duygunun ölüm kadar güçlü olan tek aşk olduğu görülür, böyle bir aşk ki, sular söndürmez, seller boğamaz ve çoğunlukla "aşk" adı verilen öbür duygular bunun yanında buhar kadar cılız ve uçucu kalır.
İnsanoğlu, kendi kendisiyle baş başayken bile, üzerine iki kez yazı yazılmış bir sayfaya benzer: Bir gözle okunan yazısı vardır, bir de bunun altında gizli kalanı.
Reklam