Gaspralı İsmail
@Pro_mete
Tanrım, Açamadık içimizi
Artık kavuşmamız mahşere kaldı
Ne yelken ne gemi var limanda
Kaçmak bir uzun sefere kaldı
Mercan bir sahildeymiş gemiler
Bulmak kasvetli günlere kaldı...
17 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Çaresi ne (şair ahmet vefik)Şiir
Ben kusur eylemedim merhem-i dil yâresine.
Belki takdir-i Hüdâ böyle imiş çaresi ne?
Reklam
İlgi çekiç bir kişisel gelişim kitabıEğitim
En başta bu kitabı kişisel gelişim kitabı olarak ele alırsak bu tip kitapları içi boş eserler onlarak gören benim için bu kitabı tavsiye etmek ilginç olacak. şaşkınım açıkcası. aslında çok övülecek bir tarafı olmayabilir ama bana kendi açımdan doğru zamanda doğru bir kitap gibi geldi ve hoşlanmış oldum, sebebi bu olabilir.
Kitap üç bölümden oluşuyor; birey, organizasyon ve toplum alışkanlıkları. her bölüm akıcı ve ilgi çekici hikayeler üzerinden gisiyor. Örneğin birey alışkanlıklarında bir reklamının başarı ipuçları veya bir alkoliğin alkolü bırakma başarısı gibi konulara değinmiş. Amerikan futbol antrenörü konusu hariç tümü okurken heyecan veren hikayeler. Alışkanlıkları nasıl değiştirebiliriz konusunu hepimizin bildiği üzere yeni alışkanlıklar edinmelisiniz teması üzerinden ele alıyor.
Dediğim gibi aslında temayı hepimiz biliyoruz ama kanıtlar görmek akıcı hikayeler duymak hoşumuza gidiyor ve etkileyici tarafı da bu oluyor. Sanırım bu kitabın konusu psikoloji okuyan meslek edinen bilen birisi için ilgi çekici olmaz zaten bildiği şeyler bu anlatılanlar.
Kitabın kötü yanlarına geleyim. Bir kere sürekli grafik kullanması, aynı temayı elli kez kullanıyor hepsinde grafik aynı sadece alt metinler faklı ve kitabın sonunda ki belki elli sayfa kaynak. Yazar sanki bunları sırf kitabın kalınlaştırmak için kullanmış.
Hani şöyle şeyler vardır bir çoğumuzun hoşuna gider farklı düşünen ve bunun sonucu başarı elde eden kişi hikayeleri. bu tip anlatımlar eğer hoşunuza gidiyorsa bu kitap ta sizin ilginizi çekecektir. bu nedenle tavsiye ediyorum bu kitabı.
Ruth isimli şiirindenŞiir
Benim son sözü söylemem, bendekileri,
hâlâ bende kalanları sana eksik gelenleri,
hâlâ söylenecek olanları bitiriyor mu?
Hayır.
Senin eksik kalanlarını, bana söyleyeceklerini tamamlıyor mu?
Hayır, Ruth,
eksik kalanlar çoğalıyor aramızda.
Şimdi, bende kalan boşluğu doldurmak üzere
borçlu değil misin – kendi mutsuzluğunu da
benim mutsuzluğumu da borçlu değil misin bana?
Ama bırak öyle kalsın.
İnsanın yüreğinden geçmeyen borçlar ödenmezler.
Sen Ruth, sevgilim Ruth,
Hattın öbür ucundaki derin sessizlik!
Sus. İstediğin kadar sus artık. Öyle kal.
Kervanları ben yalnız geçiririm sahradan
Sen yalan hayatını sula.
Aşksız hayatın kenarında dur.
Sana verilecekleri bekle.
Tamamı buydu, böyle de.
Benim hissettiğim içine çekmeyen bir eserEdebiyat
Maalesef bitiremedim. Okumaya zorlar mıyım kendimi buna da emin değilim. En başta olay akışı bana akıllıca gelmedi. Çocukların tepki ve diyaloglarına ısınamadım. Daha mı çocukca olmalıydı daha mı olgun emin değilim ama bu şekilde olmaz gibi geldi bana ve okurken bunu sürekli olarak hissettim. Belki bıraktığım yer henüz oturmamış bir noktaydı ama zamandan bağımsız, geceden bağımsız, çocuksu tavırlar dan bağımsız bolca sarmaşık ağaç betimlemesi rahatsız etti.
Belki tamamlarsam fikrim değişir ancak zor görünüyor.
Reklam