Çünkü yalnızlık, anılarını ayıklamış, yaşamın yüreğinde biriktirdiği özlem dolu süprüntüleri yakmış, geriye en acı anıları bırakarak onları arıtmış büyütmüş, sonsuzlaştırmıştı.
_____
“Yok olmak. Toz olmak istiyordum.Varlığım orada olmamalıydı. Gelip beni alsalardı. Uzaydan ya da bir yerlerden gelselerdi. Sessiz sedasız kaybolsaydım. Yerime Kız Kulesi’ni bıraksalardı. Ne alakaysa?”
Sana gelince ...
Ne ben Sezarım, ne de sen Brütüs'sün...
Ne ben sana kızarım, ne de zatın zahmet edip bana küssün...
Artık seninle biz,
düşman bile değiliz...