Bir gün sabah kırlara doğru yürümeli,
Şehrin bütün gürültüsünü arkada bırakıp.
Toprağın kokusunu içine çekmeli insan,
Yaşadığını anlamak için, yeniden.
Zaman akıp gidiyor, biz yaşlanıyoruz,
Büyük saat tıkır tıkır işliyor yukarda.
Ama bu sabah gökyüzü başka güzel,
Hâlâ umut var, hâlâ yaşanacak günler var…
Həqiqi sevgi gözlərlə deyil, qəlblə kor-koranə korluqla deyil, ruhun dərinliyi ilə sevməkdir. Çünki zahiri gözəllik keçicidir, lakin ruhun nəcabəti daimidir….
Don Kixot dəli deyildi, o, sadəcə bu soyuq və quru reallıqla barışa bilməyəcək qədər böyük bir ürəyə sahib idi…..
Unamuno insanın ən gizli qorxularını elə səmimi yazır ki, heyran qalmamaq olmur…..