"Uyuklamak parça parça ölmek,uyumaksa yekpare ölüm. Bu aralar hep uyukluyorum. Vücudumdan büyük parçalar kaybetmişim gibi hissediyorum kendimi. Gece olduğunda kayıp parçalarım karanlığa karışıyor."
Parmenides düşünülebilecek iki irdeleme yolu
olduğunu söyler: (1) Biri varolanın olduğu ve onun var
olmamasının olamayacağı-ki bu inandırıcı yoldur, ha-
kikatin yolu. (2) Öteki ise varolanın olmadığı ve onun var
olmamasının zorunlu olduğu yoldur, "o yoktur"
yolu-girilmez yahut çıkmaz yol. Parmenides, ikinci yo-
lun girilmez, çıkmaz olduğunu söylemiştir; zira varolan-
olmayan bilinemez, dile getirilemez. "O yoktur", söz edi-
lebilir ya da düşünülebilir değildir. Çünkü "o" bir varo-
lana işaret eder. Varolan-olmayana dair konuşmak
açıkça çelişkiye düşmek olacaktır:
insan olmak, kötünün yanı sıra iyi, akılsalın yanı
sıra akıldışı, kusursuzun yanı sıra iğrenç olmak demektir; kötü
olunurken iyi ve iyi olmaya çabalarken kötü olmak olanaklıdır.
İnsan ırkı tüm bir doğa dünyası gibidir; tek bir davranış biçimi
yoktur, kopyalar halinde çoğaltılamaz.