“Her şey vardı ve hiçbir şeyin adı yoktu.
Kelimelerini arıyordu kâinât; sesini.
Her şeyin adı var şimdi fakat hiçbir şey yok ortada.
Olmadığımız kişi olduğumuzu söylüyor herkes.
Biz o kelimeler miyiz? “
“Ortadoğuda kızlar kadın doğar. Ecellerinden önce ölürler. İlk yemeği anasından gelen ve yediği çanağa tükürmekte sakınca görmeyen erkek. O kadar çok kadın gömer ki, toprak bile artık dişidir. Bu yüzden toprak ana diye bilinir. Diri diri gömüle gömüle toprağı bile kadın yapmışlardır. Bu yüzden verimsiz ve çoraktır; buna da kadının intikamı denir.”
“yaralı dudakların unuttuğu telaşlar çok
kaybeden sokakların koynunda hiçbir masal yok
saksıları devir
evden yine gir içeri
göğsündeki son nefesi bulutlar görmedi ki
güçsüz şehirlerin dökülen dişleri gibi
baharın gelişini gidenler affetmedi
sızlayan günler gibi annesiz denizlerde
dalından tutmuş gibi babasız gülüşlerde
yeniden sevecek gibi bitmeyen özleminle
sen
kayboldun, “