“ Dünyaya geldik ve bir hiçliğin ortasında bulduk kendimizi. Evet büyüdük, çalıştık, eğelendik, nadir de olsa mutlu olduk ama yaşadıklarımızın hepsi bir hiç olacak. Ve bir hiçliğin içersinde yaşadığımızı bilmek, insan ruhuna vurulmuş en büyük darbedir.”
“Seni görmek istiyordum kısacası. İnsan görmekle bile bazı şeylerin ağırlığına dayanabilir, avunabilir, hayal kurmaya devam edebilir. Sen anlamazsın tabii. Anlamak için insanın bazı eksik yönleri olmalı.”
“Her şeyin geçip gittiğine, yaşadıklarımızın geçmişte kaldığına kim inandırabilir bizi? Anılarımızı avuç dolusu su gibi her sabah yüzümüze çarpanın işe yaramayacağına kim inandırabilir? “