Rebel Us
@Rebel_Us
11 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Bir..
Pencere camının..
Kirliliği..
Nasıl ki..
Güneş..
Cama yansıyınca..
Meydana çıkıyor..
Hayatın kirli yüzü de..
Yaşadıkça..
Tecrübe ettikçe..
Kavradıkça..
Meydana çıkıyor..
En zoru ise..
İnsanların..
Maskelerinin altındaki..
Kirleri görmek..
İnsan..
Usta bir tiyatrocu gibi..
Her kılığa girebiliyor..
Her gün..
Yeni bir yönünü..
Keşfediyorsun insanın..
Artısı, eksisi ile..
Yaşadıklarınla..
Gelişiyorsun..
Sonra..
Kalabalıklardan..
Uzaklaşıyor..
Kendine yaklaşıyor..
Kendi hatalarınla..
Ellerimizle..
Çok şeylere..
Dokunabiliriz..
Ağaçlara..
Topraklara..
Çiçeklere..
Suya..
Paraya..
Tene ellere..
Ama..
Hiçbir el..
Dokunamaz..
İnsan kalbine..
Kalbe dokunuş..
Samimi bir bakış..
Kalpten, kalbe..
Bu bakış..
İçeriğinde sadece..
Cinsellik taşıyorsa..
Baktığı..
Gözlerde kalır..
Ama bir bakış..
Samimiyet ve..
Sevgi taşıyorsa..
Gözlerden kalbe iner..
Ve..
Her kalp mutlaka..
Saracak bir..
Kalp arar..
Evet..
Yanılmaktan ..
Bıkıyor..
Bazen insan..
Denemekten..
Aynı şeyleri..
Konuşmaktan..
Anlatmaktan..
Anlaşılmamaktan..
Bıkıyor..
Nedenlerin peşinden..
Nedensizce koşarken..
Yanıtsız..
Yığınlarca soru..
Yarım kalıyor..
Bozulmuş dengeler..
Değiştiremiyorsun..
Değişmiyor..
İnsan..
Belki de..
En çok..
Bir sonuç alınmayan..
Tekrarlardan..
En sonunda..
Kendinden bile..
Bıkıyor..
İnsan..
En çok..
Düşünmeyen..
Beyinlerin ortasında..
Nefes almaktan..
İnsan..
Bir kitap gibidir..
Yaşanan..
Her bir gün..
Yeni bir sayfa ekler..
Kendi kitabına..
Sayfaları..
Geriye çevirdiğinde..
Okursun..
Kendini..
Yaptıklarını..
Yaşadığın..
Bazı sayfalar vardır..
Keşke..
Yaşanmasaydı..
Dediğin..
Yırtmak istediğin..
Ama..
İste..
Asıl o sayfalardır..
Seni..
Bugünkü..
Sen yapan..
Şimdiki..
Tecrübelerini..
Olgunluğunu..
O..
Sayfalara borçlusun..
Hayat..
Ölene dek..
Çocukken..
Ruhumuza işlenen..
Yanlışlar..
Büyüyünce..
Pek geçmiyor..
Ne kadar..
Silmeye çalışsak da..
Bir yerlerde hep..
İzleri kalıyor..
Hatırlayınca da..
Susuşlarımıza saklanıyor...
Yaşadıklarımız..
Sevgilerimiz..
Nefretlerimiz..
Sessizce susarak..
Anlatmaya çalışırız..
Kendimizi..
Dinleyen olmayınca..
Susuşlardan sıyrılıp..
Yollara sığınırız..
Ama..
Vardığımız yol ayrımları da..
Bizim gibi izler taşıyor..
Tüm bu izleri silecek..
Kuvvetli bir rüzgârda yok..
Çocukluk ezberlerimizi..
Silmek isterken..
Daha derin çizgiler çizeriz..
Ruhumuza..
Evet..