...
@Regu
İyilik bilmiyorsun, beni başkalarına benzetiyorsun.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
ACEMİLİKTEN USTALIĞA, GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE
Kadıköy, Hasanpaşa’da küçük ve üçgen şeklinde bir berber dükkânı var. Osman Amca tam 25 yıldır bu dükkan da 47 yıldır da Türkiye’de. Doğum yeri, o zamanlar Yugoslavya içerisinde olan Makedonya. Müslüman tebaaya ait olduğundan okula devam ettiği takdirde zanaat eğitimi veren bir kuruma devam etmek, o kurumda da terzilik, ayakkabıcılık ve berberlikten birini seçmek durumundalarmış. Üç sene bu okula devam edip sonunda diplomasını almış. Başladığı ilk yer 18 berberli bir kooperatif. “Orada öyle tek başı kendi hesabına çalışmak yoktu,” diyor Osman amca. “19 yaşımdaydım Türkiye’ye göçtüğümüzde. Eminönü’nde bir dükkanda kalfalığa başladım. Tıraş etmek falan değil de, orada 8 saatten faza çalışmazdık, burada se 12 saatten fazla çalışıyorduk.” Diye devam ediyor.
Onu anlatmamın nedeni mesleğine bu kadar yıl önce başlayan berberler arasındaki tek okullu berber olması. Bizde ise bütün berberler alaylı olarak yetişirler. Kimisi 3 ay, kimisi 1 yıl, kimisi 1 hafta, kimisi de tamı tamına 61 gün içinde tıraş yapmaya başladığını söylüyor.
İlk tıraştan önce balonla tıraş yaptırdıkları doğruymuş: “Balonu şişirtirlerdi, hem de ne şişirme, zar gibi olurdu. Onu sabunlardık. Patlamadan sıyırırsak gerçek tıraşa geçmemize izin verilirdi,” diyen Halil Usta, sadece 2 balon patlamış mesela. Ancak gerçek cesareti dükkâna epeydir gelen müdavim müşteriler verirmiş: “Kesilirse kesilsin ulan'.” Cavit Amcaya ise baba dostu Sabri Amca’sı vesile olmuş: “Acemi nalbant çoban eşeğinde öğrenirmiş. Ben de koyunlarımın çobanıyım, sen de bende atlat acemiliğini.”
Bir de mecburiyetten acemiliğini atlatanlar var, mesela Musa Baysan. İlkokula neredeyse yeni başlamışken amcasının yanına çırak verilen Musa, Urfa’nın sıcağında küçük yaşta çalışmak zorundayken, üstüne bir
Sayfa 164166
"Önce söz vardı ", kelimeler hayatlardan önceydi.
