Remziye Kürkçü

Remziye Kürkçü
@Remziy3e
2 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Alelacele koşup yaşama sığınmıyorsa insan,yaşamdan zevk alabilir mi?
Sayfa 17·Kitabı okudu
1000Kitap
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun caddelerde yaşamı o kitapta olduğu gibi yoğun yaşayıp yaşayamadığımı düşündüm. Aşkı, duyguları,özlemleri? Yoksa ben yaşanan tüm olayların bir gözlemcisi,dünyanın, duyguların,özlemlerin,alışkanlıkların bir seyircisi miyim? Belki de gövdenin öldürücü acılarını gözlemci olarak taşımak daha kolay olurdu. Peki ama sevinçler ve istekleri ne yaptım? Duyguların derinliğinden bir gözlemci olarak kaçtım mı,onların yarattığı akıntılarda Ben'im tümüyle yer almadı mı ve zaman dışı sessizliğimde yeterince içten değil miydim?
Sayfa 92·Kitabı okudu
Öfke içinde büyüyoruz.Oturduğumuz semte,sokağa,odalara,eşyalara,kış aylarında güçlükle ısıttığımız,eskimiş,ortası çukur pamuk yataklara öfke duyarak büyüyoruz. Yaşam yalnızca sokaklarda. Bir canlılık var sokaklarda. Güzel olan,gerçek olan kentin insanları,kalabalık,dış dünya. Dış dünyanın insanın kulaklarına varan uğultusu.Diğer ülkeleri aşan,batıda bir okyanusa,doğuda bir başka okyanusa varan uğultu.
Sayfa 23·Kitabı okudu
dengeli yaşamak nedir bilmem ben üzgünsem ağlamam, çağlarım gülümsemem,ışıl ışıl parlarım öfkeliysem bağırmam, yakarım uçlarda yaşamanın güzelliği şu sevdiysem kanatlandırırım sevdiğimi belki de iyi değil bu yaptığım hep uçup giderler çünkü hele bir de kalbim kırıldıysa gör sen beni kederlenmem paramparça kalırım.
Sayfa 109·Kitabı okudu
taşlar ya da sopalar, asla kıramaz kemiklerimi. fakat kelimeler öylesine kırdı ki beni tek tek sayılsa da kemiklerimin hepsi ve ölecek olsam bile, açlığa mahkûm ettim kendimi. ~bir deri bir kemik.