Normalde gece saatlerinde CXCL12 adlı sinyal molekülünün CXCR4 reseptörüne bağlanmasıyla nötrofillerin etkinliği azalır. Genetik olarak CXCR4 reseptörünün etkinliğinin artırıldığı farelerde nötrofillerin etkinliği gündüz saatlerinde bile düştü. Sonuç olarak kalp hasarı azaldı, gündüz ve geceye bağlı farklılık yine ortadan kalktı
Michel Foucault’nun bilgi ve güç ilişkilerine dair yorumları, yapay zekânın hangi bilgileri öne çıkardığını, hangi bilgileri ise görünmez kıldığını anlamamıza yardımcı oluyor. Susan Sontag’ın temsil ve görsellik üzerine analizleri, yapay zekâ tarafından üretilen görsellerde kimlerin nasıl temsil edildiğini sorgulamamızı sağlıyor. Judith Butler’ın dilin eyleyici
niteliğine vurgu yapan yaklaşımı, yapay zekâ tarafından kullanılan dilin ne tür toplumsal etkilere yol açabileceğini gösteriyor. Rosi Braidotti’nin ve N. Katherine Hayles’in posthümanist (insanın merkezde olmadığı; insan, makine ve teknoloji arasındaki sınırların yeniden düşünüldüğü çağdaş düşünce akımı) tartışmaları, yapay zekânın iletişimde yalnızca insanların kullandığı bir araç olmadığını, iletişimin biçimini ve yönünü belirleyen etkin bir bileşen olduğunu fark etmemizi sağlıyor. Bu düşünsel temeller yapay zekânın yalnızca komutları işleyen bir araç olmadığını, iletişimde kimlerin nasıl temsil
edildiğini ve kimlerin etkili olduğunu şekillendiren bir kültürel olguya dönüştüğünü
gösteriyor.