Sokak lambalarının kaldırıma çizikitirdiği siluetlere gözümü dikmiş kalakalmıştım, hayatımda ilk defa neyi özlediğimi bilmeden, gözlerimi kapamış sıcak havanın yanağımı okşayışının rengini tahmin etmeye çalışıyordum. Acaba bu sıcaklık kahve sıcaklığı gibi koyu kahverengi miydi, öğle güneşindeki sahil kumlarının sıcaklığı gibi sarı mıydı. Aslında barizdi yıllar önce karşılıklı itirafımızdan sonra elimin içindeki elinin sıcaklığı gibiydi, aşk rengiiydi sanki. Bunu fark ettiğimde özlem duygusu yoğunlaştı ancak seni özleyemezdim ki şu an bile yanımda duruyordun. Sana baktım, elimdeki elini sıktım. Sen bana gülümsedin ve tüm bu düşünceler uçtu. Yıllar sonra o anı hatırladığımda, hissettiğim özlemin sana karşı değil de elinin sıcaklığına olduğunu fark edecektim.
~rim