Cem
@Rogojin
Ekşi sözlük/rogojin
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·80 syf.·
7 saatte okudu
·2024 14. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Freida McFaddon'ın Hizmetçi adlı üç kitaplık serisinin ilk iki kitabı, kolay ve rahat gerilim kitapları sevenler için çok doğru seçimler. Bu iki kitap yazarın ritmi, hızı iyi giden; ancak edebiyat beklentilerinize -o da varsa elbette-yuz vermeyen ve fakat asla da kötü diyemeyeceğim üslubuyla gerçekten önerilecek iki örnek.
Yazarın bir kaç ay önce Türkçeye çevrilen eski kitaplarından birisi olan Sakın Yalan Söyleme, bu yazarı okumaya devam etme konusunda okuru ikna edecek denli iyi bir kitap. Değişen bir şey yok; anlatım tarzı, karakterler, derinlik taşımak konusunda biraz eli sıkı bir tarz bu. Bu tarzı sevenler için iyi bir örnek daha.
Spoiler vermem gerekecek ama Yazarın üç kitabını bir arada düşünürsek; yazar bir kadınlar dünyası kuruyor kesinlikle,ve bu dünyada kadınlar suç konusunda erkekleri hiç de alttan almıyorlar. Sadece Hizmetçi kitabı bile yeter. Ancak Sakın Yalan Söyleme kitabında da suç gerçekten beklemediğimiz şekilde, beklemediğimiz kişilerden geliyor ve akla hayale gelmeyecek şekillerde ortaya çıkıyor. Kitabın klişeleri kullanıp, kitap boyunca mis gibi yemlemeler yaparak finale başka şekillerde ulaşması da güzel. Üç kitap içerisinde beni en çok şaşırtan kesinlikle bu kitap oldu. Üçünde de şaşırmamak imkansızdı ama bu kitapta resmen yazar darbe yapıyor..pes!!!
İyi ki...edebiyat var diyecektim ama iyi ki kolay, basit, zaman geçirmelik kitaplar var. Suçun ve kötülüğün ana kuzusu halleriyle dolu basit polisiyeleri ve gerilim kitaplarını seviyorum. Üç kitabı da öneririm.
Kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar yediğimiz tokatlar, tekmeler bizlere iyi edebiyatın insana sadece iyi gelmediğini, ayrıca insanı çok sağlam yumruklarla nakavt edebileceğini de gösteriyor.
İlk kez İrfan Yalçın okudum. Sinan Çetin 'in 14 numara adıyla kitabı filme çektiğini biliyorum, filmi hatırladım, ancak kitap bambaşkaydı, bambaşka. Buradaki metin kesinlikle çok iyi bileylenmiş bir bıçak gibi etimizi kese kese finale dek gidiyor. Kitaptaki dilin ve şiddetin aradan neredeyse 50 sene geçmesine rağmen eskimemiş olması, kitabın edebi kıymetinin bir kanıtı. Dildeki gürültü, uğultu kesinlikle solmamış, azalmamış. Kitap bitene dek tırnaklar duvarları kanata kanata iz bırakıyor. Para kazanmak için sahibiyle güreşen ayı, finaldeki kedi, dövüşü kazanamadığı için üstüne basılarak öldürülen horoz ve diğerleri, aynen dünyaya alışamayan ve insanı tanıyamayan, çünkü bunu yapacak gücü bulunmayan Yaprak gibi defalarca yok ediliyorlar...masumlar karşısında herkes güçlü, herkes kötü. İrfan Yalçın birbirine kenetlenmiş rezil kötülükler anlatıyor. Bunu da yumruk gibi bir his veren, uğultu dolu bir metinle yapıyor hem de. Final kısmı gerçekten çok iyiydi.
İrfan Yalçın'ı okumaya devam...
