Cem
@Rogojin
Ekşi sözlük/rogojin
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·84 syf.·
25 saatte okudu
·Okunma: 01 Nisan 2024 00:00
·2024 10. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İlk kez ve son kez Şermin Yaşar okudum.
Bir aile üyelerinin monologlarından oluşan roman, kitabın final bölümleri diyebileceğimiz son yedi sekiz bölümde melodram ve arabeske dönüşerek edebiyatı bir tür pespayeliğe çeviriyor. Acınacak, üzülecek, hislenecek sırlarla dolu bir arabesk ısrarının iyi edebiyat varken ve mümkünken seçilmesi yazar aleyhine bir puan. Oysa roman monologlarını sadece anlatmak için kullanırken daha etkileyici. Ne zaman ki romanın sonu yaklaşıyor ve sırlar ortaya çıkıyor, en başından beri arabesk bir yapboz çözdüğümüz ortaya çıkıyor, o zaman yaldızlar dökülüyor. Daha nitelikli, daha incelik ve edebi bir kıvam isteyen yazma gayretleri hürmeti hak ediyor; ancak bu rahat, konforlu çözümler, kolaycı ve yüzeysel edebiyat eskizleri bizleri sığ sularda boğar bırakır...
Bünyamin Tan'dan ilk kez bir kitap okuyorum.
Kitabı beğendim. Aslında oldukça beğendim. Eleştireceğim yönleri de var, ancak genel anlamıyla iyi, oldukça iyi bir çalışma ve okumaya değer.
Yazarın en çok beğendiğim yönü yerelliği, hikâyelerinin bir ağırlık kazanması için acele etmemesi, diyaloglarının ve betimlemelerinin hiç bir şekilde olmamış hissi vermemesi oldu diyebilirim. Kitaptaki bütün hikâyeler için olumlu şeyler söylemek isterdim ama ikinci ve üçüncü hikâyeye ısınamadım ve sıralamamda arka sıralarda kaldılar. Geri kalan Bezm-i Dahhâk, Soğuksuda'ki Haç, Cellatlar Gecesi ve Ölüm Halkası oldukça iyi hikâyeler. Bezm-i Dahhâk kitabı açan hikâye olarak iyi bir seçim, zira üslûbu ve içeriği bambaşka bir dünyaya girdiğimizi sadece hikâyenin kendisi ile değil, dil kullanımıyla da vererek iyi bir etki yaratıyor. Soğuksu'daki Haç hikâyesi çok iyiydi, ürkütücüydü, okuması çok keyif verdi. en güzeli de akışın bozulmadan hikâyenin tamamlanması. Anlatım bozukluklarının oldukça az olduğu bir kitap bu. Bu tür az hatalı kitaplar okuma zevkini bozmuyor böylece.
Kitabın kapanış hikâyesi Ölüm Halkası da oldukça iyi bir hikâye; ilginç, merak uyandırıcı.
Cellatlar Gecesi'ni okumak benim açımdan kolay olmadı, çünkü ölüm ve cinayet sahnelerinde vücutların parçalanması vb şeyler beni ürkütüyor, rahatsız ediyor. Yazar da sağolsun bir sadizm geçidi gibi sayfalar boyunca bu cellatların yaptıklarını paragraf paragraf ayrıntılı sadist şekillerde anlatıyor. Aklıma ikinci yarısını izlediğime bin pişman olduğum Baskın filmi geldi. O filmin ikinci yarısı işkencelerle dolu gerçek bir kâbustu, ne demeye izledim bilmiyorum, büyük olasılıkla ilk yarıdaki muazzam kurgu etkilemişti beni. Burada, hikâyede de yazarın hayal gücü, gerilim ve korkuyu kurması ve kitapta hissedilir hâle getirmesi takdiri
Fatma Barbarosoğlu'nun bu kitabı muazzamdı.
Yazarın en son okuduğum eseri de bir romandı, ancak çok da sevememiştim.
"Hakikat İncinmesin" yazarın kaleminin raslantı olmadığını, ve gerçekten çok iyi yazabildiğini gösteriyor. Müberra ve Evren Hanım akıldan çıkacak gibi değil. Çok emek verilmiş, çok "yazılmış", üzerine kimbilir ne kadar duygu ve düşünce üretilmiş, beslenmiş karakterler bunlar. Yazarın sadelikle el ele giden betimleyici ve lâkin asla zorlayıcı olmayan üslûbu kitabın değerini artırıyor; kitap çok fazla sayıda yerde tadından yenmeyecek bir lezzete ulaşıyor. Bu tadı yazarın çok seneler önce okuduğum hikâye kitaplarından hatırlıyorum. Bu tadın azalmamış olmasına sevindim, kendi adıma.
Kitabı sevmemde yazarın sürprizli kurgusu da etkili oldu diyebilirim. Bilge'nin konuştuğu ilk bölüm ve bu bölümün içeriği hakkında Müberra'nın konuştuğu ikinci bölümde öğrendiklerimiz hem ilk bölüm hakkında düşüncelerimizi değiştiriyor, hem de merak ettiriyor. Üçüncü bölümde Naciye hanım'ın bu sefer kaydedilmiş sesi, son bölümde ise bambaşka bir finalle Evren hanım...bunların hepsi, detaylı, etkileyici iç dünyalar, yazarın kurgu tercihleri; kıymetli ve lezzetli üslûbu ile kitabın gerçekten değerli bir çalışma olduğunu kanıtlıyor.
Fatma Barbarosoğlu'nun kitabı okunmayı, zaman verilmeyi, tadı alınmayı hak ediyor. Kesinlikle öneririm.
