Cem
@Rogojin
Ekşi sözlük/rogojin
Öğretmen
Lisans
Istanbul
Üsküdar, 4 Eylül
2365 okur puanı
Mayıs 2014 tarihinde katıldı
Reklam
Senelerdir ne kadar güzel bir kitap olduğu hakkında bitmek bilmeyen yüzlerce övgü duyduktan sonra, bir şekilde okumuş oldum Serenad'ı.
Zülfü Livaneli'nin iki kitabını okumuştum daha önce: Kardeşimin Hikâyesi, Engereğin Gözü. İsimleri yanlış hatırlıyor olabilirim. engereğin gözü bence oldukça iyi bir kitaptı.
Serenad'sa iyi ve kötü özellikleri birbiriyle yarışan bir çalışma. Yahudi Soykırımı veya bitmek bilmeyen yahudi acılarından bir kez daha söz ederek, tekrar tekrar bizleri terbiye etmesi için yazılmış, ve özenle yazılmış bir kitap.
Kitabın lehine konuşmamız gerekirse; öncelikle artık iyi bir özellik mi kötü bir özellik mi, üzerine düşünmek gerekir, ancak kolay okunurluk serenad'ın olumlu bir özelliği olarak ortaya çıkıyor, çünkü Livaneli büyük tarihi meseleleri art arda anlatıyor, birden fazla tarihi olaya uzanıyor, bütün bunların okurun aklını karıştırmayacak şekilde anlatılması, anlatırken okurun akıştan kopmayacak şekilde anlatıcının peşinden gidebilmesi riskli bir durum ve bence Livaneli bunu etkileyici şekilde yapıyor. Burada bir matematik söz konusu ise, yazar bu matematiği doğru şekilde kullanıyor. Benim gibi tarihle ilgili romanları okuyamayan birisi için bu kitap risklerle doluydu, bu yüzden bu tarz benim işime geldi, övgüm biraz da ondan belki de.
Kitap lehine olabilecek ikinci bir öge, saçma sapan yanları da olsa bile, anlatıcımız maya'nın ilgiyi ayakta tutabilecek bir hız ve ritmle anlatması oldu diyebiliriz. Kitapta o kadar çok olay, o kadar çok durum ve mesele var ki, bütün bunların içiçe geçerek ve sarkmadan bir kitabı oluşturması, birbiriyle uyumlu bir şekilde ahenkle hareket ederek sırıtmamaları dikkat çekiyor. Hepsinin temelinde de maya'nın hareket dolu, yüzeysel de kalan karakteri, ilgi çekebilen yapısı var. Livaneli bunu yapabiliyor.
Benim
Yamtar isimli okura yanıt verildi
Cem
Mantıklı geldi..zaten bu borcu herkese hissettirdikleri için
