:) ...gülümse... çünkü...az önce tanrıyı gördüm;sadece aramızda öylece duran, ince mavi bir karbon kağıdıymış...
instagram.com/yalinayakstudyo
#yalinayakstudyo
Belki de bu yüzden hüzünlüyüz, çünkü metafor yine de güzeldi;estetikti,farklılıktan ve farklılık yansımasından iyi yaralanıyordu. Bugün düzdeşçece (bütünün ve tek tek öğelerin birbirinin yerine geçmesi, terimlerin genel yer değiştirmesi) metaforun düş kırıldığı üzerine yerleşiyor.
Güceniklikleri, hakaretleri, onu duyarsızlaştıran ve duygularını körelten şeyleri hatırlayan bir zihin ve kalp; böyle bir kalp sevginin ne olduğunu bilebilir mi?
... yaşamın her alanında olasılaştırma ve tekrarlar mantığı egemen olmaya başlarken bizi de umursamazılık adlı kendinden geçme biçimine mahkum etmiştir...
...Biz insanlar fiziksel olarak üstün bir çevre adaptasyon becerisine sahip olduğumuzu kanıtladık, son yüzyıllarda ayrıca zihinsel devler haline geldik, üzücü olarak artan bir oranda duygusal cücelere dönüştük ve yaşamakta olduğumuz dünyanın çalkantılı durumu da duygusal azgelişmişliğin oyun alanıdır...
...hepimiz hatalı bir gurur yada aşırı güven duygusundan kaynaklanan acılar yaşamadık mı?...bunun yanında diğerlerini alt ettiğimiz için hissettiğimiz zafer duygusu, bir terk edilmişlik ya da öfke durumu kadar cezalandırıcı olmadı mı?