Rûbar Elî
@Rubar_Ali
Sal diborin wek libên tizbiyê
Her wêneyek selewatek e
Berhemeke bêhempa "Êvara Perwaneyê"Kurdî
Êvara perwaneyê, di wextekî mişt alozî de li bajarekî di bin mij û dûmana olperestên hişk de çîroka çend ciwanên ku dilê wan weke dilê çûkeke zelûtek hem bi tirs û hem jî bi kelecan lêdide ye...
Kêm pirtûk an jî fîlm hene piştî qedandina wan bi xwestekeke bêhempa mirov bixwaze ew tiştê çend gav berê mirov xwend an jî temaşe kir jibîrbike da ku careke din bi heman eşq û kelecanê bixwîne an jî temaşe bike. Cara çara ye ez vê romanê dixwînim û birastî jî spasdarê hemî endamê koma xwendinê ya Êlihê bi navê 'Kolektîfa Saqo' me herwiha ev pirtûk hilbijartin û bi xêra komê min careke din xwend️
Bextiyar Elî di vê romana xwe de hemî derfet û xweşiyên edebiyatê bikar aniye. Ji hêla dem, bûyer, mekan û lehengan ve wargeheke bêhempa ava kiriye ji bo romanê. Mijarên ku ev çend sedsal in weke girêkeke hişk di dilê civaka Kurd de (herwiha ji hêla olî ve di hemû civakên Rojhilata Navîn de) hişk bûye bi zimanekî edebî, bi nêrîneke rasteqîn (her çiqas rasteqîniyeke efsûnî be jî ji bo Kurdan bi ya min rasteqîniya rastiyê bi xwe ye) aniye ziman. Ji hêla avakirina lehengan ve li gor min bêhempa ye ev roman. Mirov dikare ji vê hêlê ve weke ders li zanîngehan bide. Helbet ne tenê ji hêla lehengan ve ji hêla vebêjeriyê ve jî heman tişt heye. Vegotineke orîjînal, vegotineke resen heye di romanê de. Ev vegotin xwedî efsûnekê ye, xwîner hêdî hêdî bi aliyê xwe ve dikişîne herwiha piştî wextekê xwîner ne tenê xwîner dimîne hem dibe dadgêr, hem dibe vebêjer û hem jî dibe lehengekî pirtûkê bi xwe.
Ji bo mirov vî tiştî şênber bike dikarim mînakeke wisa bidim: Dema extiyarên me, dê û bavên me li ber televîzyonê rastî bûyereke bi êş tên wijdanê wan çawa bi ziman dikeve û niçeniçek çawa bi devê wan ve dizeliqe heman tişt ji bo xwînerên vê pirtûkê jî derbasdar e. (Meseleya extiyariyê û dê û baviyê jî
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mamosteya min, tena kesên ku divê tobe bikin, re kes in ku Xweda bi mebesta êşandin û nefret lêkirina mirovên din bikartînin, bêyî cîhanekê najîn mirovên din tê de nekiribin kafir; her tiştî jî dikin da ku wê dinyayê biafirînin û Xwedê bo biçûkxistin û riswakirina kesên din bikar bînin, Xweda bi cûrekî şîrove dikin qena bikin dijminê mirov; tenê pêbawer ew in ku pakbûneke derewîn û sexte dibexşînin xwe û pîsîtiyekê dibexşînin yên din, ew in ku nikarin Xweda li wî rexê wê pakîtî û pîsîtiya xeyalî ku wan bi xwe saz kiriye, bibînin.
Xwedê mirov bi milyonên şêweyan dîtiye. Milyonan rûyan daye wan; çawa li me dibore heke em tenê bi yek awayî wî bibin, çawa lo me dibore ger em, weke hakimekî bîrteng lê binêrin, ku kitêbek di ber destê wî de ye û perên wê vedike û li gorî wê kitêbê biryar dide; mamosteya min ev sivikatiyeke mezin e, daketin û kêmkirin e ji hêza berfireh û afirîner ya Xweda re.
Ez mîna tobekarên din bi tenê di îbadet, nimêj û xwendin û ezberkirina ayetan de li Xwedê nedigeriyam, min dixwest di cihekî din de Xwedê bibînim, xwesteka min bû bidim ser riyeke kûrtir ber bi wî, min dixwest bi cûrekî din bibînim, qet di wan nivîsar û tekstan de min Xwedê nedît, lê di baweriya min de Xwedê xwe di tevahî gerdûnê û cewhera hemereng ya dinyayê de nîşan dide.