...ileri geri gide gele dünyayı şahrem şahrem yaran o trenler, dumanları tüten yaralar gibi, içlerinde o gizemin -okumak sanatının- paha biçilmez yalnızlığını da taşırlar.
Okumak tadına doyulmaz bir rezilliktir. Yaşamını tümüyle, bir kitabın ilk sayfasının ilk satırına eğmeyen birisi bu tada varabilir mi? Hayır, her korkudan korunmanın tek ve en tatlı yolu odur: okunmaya başlanan bir kitap.
Açık bir kitap her zaman korkak birinin varlığına işarettir -evrenin yakıcılığının bakışları çelmesinden korunmak için o satırlara dikilen gözler- evrenin gümbürtüsünü sıkıştırıp donuk bir huniden kitap adı verilen cam kalıpçıklara akıtılan tek tek sözcükler -kaçmanın en zarif, en seçkin yoludur, budur gerçek.