Rumeysa A. Pekaydın
@Rum_12
Mürekkep akmayan yerde kan akıyor...
Rumeysa A. Pekaydın
, bir kitap okudu8/10
2 saatte okudu
·Okunma: 17 Eylül 2018 20:49
·2018 16. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nedensizce sürekli bende okunma dürtüsü uyandıran bir yazar Mustafa Kutlu. Hiçbir öyküsünü okumadım lakin dergilerde gördüğüm yazıları, sürekli çevremden duyduğum bir Mustafa Kutlu figürü var içimde ama biliyorum o sıcaklığı hissedebiliyorum okumadan. Derken Mavi Kuş ile başlamak istedim. Okumadım, büyüklerimin anlattığı eski Anadolu kasabalarına misafir oldum gibi bir şey oldu. O kitap elimde kaydı gitti, tahmin edemeyeceğim bir sonla afallattı yazar. Ne oldu anlayamadım. Kitap bitmiş ve ben bize yaşatarak betimlediği Ceneviz sokağının da bulunduğu o kasabada ve bozkır boyunca tıngırdayan Mavi Kuş'un (otobüs) içinde kalmış gibiydim. Velhasıl yazar diyorum. Üslubu çok güzel, çok sıcak, baba gibi ve tüm kitaplarını okumam gerektiğini düşündüğüm ilk yazar.
Kitaba kitap olarak bakan, yazarından soyunmuş olarak gören ben ve bir yazarın tüm kitaplarının okunması gerektiğini savunmayan ben bu tabumu Mustafa Kutlu ile bozuyorum, Mustafa Kutlu ile tanıştığım için memnuniyet duyuyorum ve sonraki kitabı olarak "Arka Kapak Yazıları" nı okumak için heyecanlanıyorum. :)
Puan vermedi·187 syf.··
Beğendi
·2018 13. kitabı
·20 saatte okudu
·Okunma: 28 Ağustos 2018 17:15
Simyacı, bana düşlerimizin aslında bizim onları ne kadar çok istediğimiz ölçüsünde gerçekleşebileceğini öğretti. Yaşamımızda ne istediğimizi bilmek zorunda olduğumuz, bildiğimiz şeylere yönelebileceğimiz, istediğimizi elde etmenin ona ulaşmak için gösterdiğimiz gayrete dayandığını öğretti.
Aslında bildiğim bir çok şeyi eyleme dönüştürme azmimi kamçıladı. Çünkü her şeyi sadece düşünüyoruz ve istemekle yetiniyoruz. Bu önce kendimize saygısızlık sonra da Yüce Yaradan'a.
Kitapta da denildiği gibi "hayat hikayemiz ile dünya tarihi aynı El tarafından yazıldı" Varoluşumuz ve yaşadıklarımızın bir sebebi var ve biz zaten olacak olan şeyleri yaşıyoruz. Dolayısıyla bize hedefe ulaşmaktan çok o yolda öğrendiklerimiz ders olur ve hayatı anlamlandırır.
Yani herkes kendi kişisel menkıbesini zaten yaşayacak, mukadderattır bu. Lakin bu yol çabaladıgımız için bize çok şey öğrettiği zaman anlamlıdır, durup beklemekle değil.
