Altınlar bakıra dönüyor, elmaslar cama. Gözlerimiz eskitiyor değdiği yeri. Göller buharlaşıyor, dağlar kamburunu çekiyor toprağa. "İlk görüşte pek büyük, pek hayranlık verici olup da yavaş yavaş daha az hayretle bakılmayan hıçbır şey yoktur," diyor Lucretius. Eksik parçasıymış meğer yapbozun "Hayret." Boşluk dolar dolmaz parlıyor gözler, alışkanlık sürmesiyle körleşen.