Mustafa
@Rust
rodion kuluna da de.
yaşamınızın kontrolü sizde değil!öyle olduğunu düşünebilirsiniz, ama yanılıyorsunuz.elbette ki kendi kararlarınızı kendiniz vermekte özgürsünüz bu kitabı kapatabilirsiniz.o sandalyede oturmaya devam edebilirsiniz.ya da gözlerinizi oymak gibi çılgınca bir şey yapabilirsiniz.ne isterseniz yapabilirsiniz.ama sorun şurada: ne isteyeceğinizi kontrol edemezsiniz.her davranışınızı önceden belirleyen arzularınız ruhunuzun okadar derinlerine işlemiştir ki, onlara dikkat bile etmezsiniz.ve bu da sizi mükemmel bir köle yapar.bu nedenle, hayatınızı yaşamaya devam edin. ne isterseniz yapın.sadece 'isteklerinizin' tümüyle sizin kontrolünüzde olmadığı gerçeği üzerine kafanızı çok fazla yormamaya çalışın.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
..yine de pürüzsüz ciltlerine ve beyinlerine rağmen eksik bir yanları vardı çünkü henüz sınanmamışlardı. yaşamlarında nihayet felaketle karşılaştıklarında çok geç olacak veya çok sert gelecekti. ben hazırdım. belki.
Kargaşa. Anılacak günlerim olmadı mı benim? Ayaklarımın korkusuzca çiçeklendiği, silahıma yapışıp sabahın serinliğini beklediğim, kuzey gemileriyle sağır olduğum günler, sepet örmeyi unuttuğum günler olmadı mı? Ey geceyi ve kahverengi düzeni taşıyan ellerim! Yüzümün uğultusuyla şaşırttın beni. O karanlık ormanı yangına vurun. Çünkü ben de kaçarken ardımda kalanları yakıyorum. Ama iyi biliyorum yıldızları, ama yıldızların tanrıların da üstünde parladıklarını, anılacak günlerimin gitgide yok olduğunu biliyorum.
Sayfa 36
"dostluğumuz, arkadaşlığımız, tanışıklığımız tümüyle eğlenceli olmak zorunda. her türlüsü ürkütücü olan içtenlik başgösterdiği anda, şakaların opak muşambasına bürünüyoruz. birbirimizi oyalamak, kibarlığın yegane yolu oldu. saptırılmış ve bir yönetmeliğe uyarlanmış saygının gereği olarak cıvıtmak... ne kader ama. kral, en büyük soytarı olmak zorunda. insanlar, yakınlaşmanın yolunu kendilerini acındırmakta ya da muhataplarının kafasına demirle vurmakta arıyorlar çoğu zaman. bir de benim gibi dokunaklı genellemeler yapanlar var. şimdi bunları söylüyorum ya, sabah dünyaya, insanlara inanıyor olarak uyanacağım. nefertiti'yi (üst kat komşumun kedisi) ve yavrularını görünce, beni bekleyen birtakım vazifeler, insanlık görevleri olduğu fikrine kapılacağım. "
...ustalıklarıyla övünen hırsızları, ahlaksızlıklarıyla övünen fahişeleri, zalimlikleriyle övünen katilleri görünce şaşırırız. bu şaşkınlığı biz, bu insanların çevrelerinde olmadığımız için duyarız. oysa bir bakıma onlara hak vermemiz gerekir. gerçekten de zenginler varlıklarından -yani vurgunlarından-, güçlü insanlarda güçlerinden -yani zorbalıklarından- gurur duymazlar mı?...
