Birçok okuldan, birçok yerden ayrıldım, ayrıldığımı anlayamadım. Bundan nefret ediyorum. Ayrılışlarım acıklı, hatta kötü olabilir, ama bir yerden artık ayrılıyorsam bunu anlamak istiyorum. Bunu anlamadığınız zaman kendinizi daha kötü hissediyorsunuz.
Genç Öğrenci oradan uzaklaşırken, "Şu Aşk denen şey ne kadar saçma!" diyordu kendi kendine. "Mantık'ın yarısı kadar bile işe yaramıyor, çünkü hiçbir şeyi kanıtlayamıyor, hep olmayacak şeylerden söz ederek insanı doğru olmayan şeylere inandırıyor. Kısacası, hiç Pratik değil. Çağımızda da Pratik olmak her şey demek olduğuna göre ben gene Felsefe'ye dönüp Metafizik okuyacağım."
Böylece evine döndü, raftan kocaman, tozlu bir kitap indirip okumaya başladı.
Sadece yalnızlık çeken çocuklar tutkularını bütünüyle, dağılmaksızın koruyabilirler, ötekiler, duygularını başkalarıyla beraberlik atmosferinde gevezeliklerle harcarlar, yakınlıklarla köreltirler, aşk hakkında çok şey okumuşlardır, duymuşlardır ve aşkın ortak bir kader olduğunu bilirler.