Sonra yanıma geldi, aşırı bir sevgiyle yanaklarımdan, ellerimden öptü. Gözyaşlarıyla ıslattı ellerimi. Özür diledi... Bir insanın acılar içinde böylesine kıvrandığını hiç görmedim...
Bir akşam saat onda annem maya almak için fırına yolladı beni. Babam yoktu evde. Dönerken yolda düştüm. Kasedeki maya yerlere saçıldı. İlk aklıma gelen annemin çok kızacağı oldu. Öte yandan, sol kolumda da müthiş bir acı hissediyordum.Doğrulamıyordum...
Sevdaya mı tutuldum ?
Benim de mi düşüncelerim olacaktı,
Ben de mi böyle uykusuz kalacaktım,
Sessiz, sedasız mı olacaktım böyle?
Çok sevdiğim salatayı bile
Aramaz mı olacaktım?
Ben böyle mi olacaktım?