İnsanlar kendilerini ezdirmemek için, karşı tarafı ezmeyi veya onun karşısında büyüklenmeyi bir marifet zannediyorlar.
Halbuki ezilmemenin yolu ezmemektir.
Bir çocuğun gördüğü değer, derslerindeki başarıya göre değildir. İnsan olması çocuğu değerli kılan en önemli unsurdur. Siz çocuğun insan olması gibi çok özel bir durumu göz ardı edip. ayaklar altına alıp, yüksek not almayı daha değerli hale getirirseniz, bir süre sonra o çocuğun kendine olan saygınlığını da yitirdiğinin şahidi olursunuz.
Çocuk kendine saygısını yitirirse utanma duygusu kaybolur.
Utanma duygusunu kaybeden bir çocuk yalan söylerken utanmaz, yüzü kızarmaz. Çünkü böyle çocuklar için yalan söylemekten daha değerli bir şey vardır o da, derslerin yüksek olması, yazılılardan yüksek not almak.
Birçok ebeveyn çocuklarının kendisine benzemesinden gurur duyar. Halbuki her insan başka bir insandır, her mizaç farklıdır. Anne babalar "Bu çocuk aynı babasına benziyor" denildiğinde mutlu olmak yerine "Bu çocuk kimseye benzemiyor, kendisi gibi olmanın keyfini yaşıyor" denilirse mutlu olmalıdır.
Bunun yani sıra çocuk özgür yaşadığı duygulanyla kimi zaman kardeşi ile çatışacak, kimi zaman ebeveynini karşısında bulacak ve böylece özgürlüğünün sınırlarının bir başkasının özgürlüğüne kadar olduğunu daha erken yaşta tecrübe ederek görecektir.
Birçok anne, çocuğuna ne kadar yemek yedirebiliyorsa kendini o kadar iyi anne olarak kabul ediyor, yemek yediremediğinde ise sinir krizleri geçiriyor. Halbuki hiçbir anne kaygılanmamalı çünkü insan mükemmel yaratılmıştır, siz isteseniz de istemeseniz de çocuk yemek yemek zorundadır. Yeter ki onun ağzının tadını kaçırmayacak bir ebeveynlik sergilensin.