Bayramındır, şəhidim!
Zəfər günün mübarək!
Qəlbimizə köçdüyün
səfər günün mübarək!
Zəfər Günün mübarək!
Şəhid olmuş balası,
Gözünün ağ-qarası
Əfv et, şəhid anası!
Kədər günün mübarək!
Zəfər Günün mübarək!
Torpağı alan qazim!
Ah... əlil olan qazim!
Özün yandıran qazim!
Zəhər günün mübarək!
Zəfər Günün mübarək!
Bunu qanmaz hər adam,
Qanar igid, ər adam.
Ey hal əhli, nər adam!
Qəhər günün mübarək!
Hünər günün mübarək!
Zəfər Günün mübarək!
Ramin Allahverdi
Çocuklarda davranış bozukluğunu analiz ederken, problem "kök" problem ve "yansıyan" problem diye ikiye ayrılır.
Ebeveynler çoğunlukla çocuklarında gördükleri yansıyan problemleri şikâyet konusu ederler. Örneğin içe kapanık bir çocuğun durumu anne babanın dikkatini çeker ve bu davranışla mücadele etmeye çalışırlar. Timak yiyen çocuğu olan ebeveynler tırnak yedirmemek üzere taktikler uygulamaya çalışırlar. Tırnakların ojelenmesinden tutun, ele acı biber sürülmesine, parmakların bağlanmasına kadar türlü türlü tedbirler alınır. Halbuki, davranış bozukluğu ile mücadele o davranışın bizzat kendisiyle olmaz o davranışa neden olan "duygu durumu" ele alınır.
Bir insanı kötülüklerden alıkoyan şey alacağı cezanın korkusu değil o davranışı kendisine yakıştıramama hali olmalıdır. Bu ise kendisine saygı duyan bir çocuğun vicdanının sesidir.