Hayalhanem
@Sansasyonelgibi
Bir insan kendi olduğunu nasıl ispat eder ki? Varlık, gerçekten de bir kâğıt parçasına mı bağlıydı? Descartes'ın, "Düşünüyorum, öyleyse varım." sözü, bu bürokratik cehennemde "Kâğıdım var, öyleyse varım"a mı dönüşmüştü? Kayıtlı değilsen yoktun.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak, ayrıştırılmış olmak, diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması, senin benimsenmen, senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak. İşte bu, sevdanın ilk adımı değil miydi?
*Korku, cezadan çok daha beterdir çünkü ceza belirlidir; ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti, o sonsuz gerilimin ürkütücülüğü kadar kötü değildir.
*içte tutulan gözyaşları akıtılanlardan daha acıtıcıdır.
İnsanların adaletinin yanında bir de vicdan adaleti vardır. Umumi adaletin kefili mahkemelerdir… Vicdan adaletinin hâkimleri ise herkesin kendisidir.
Hayat, ikinci kez çağrılmayacağım bir oyun,
bir inançlar ve aldatmalar oyunu, bir maskeler
oyunu...
