evler donmuş. ağaçlar donmuş. rüzgâr donmuş. sesler donmuş. kediler, köpekler, serçeler, güneşler donmuş. camlar yok. duvarlar erimiş. çatı göğe çekilmiş. yol eşikte kayıp. insanlar ağızlarındaki son harfi bütün zamanlara yayarak yaşadıklarına inanmaya çalışıyorlar. eşyalar zaman dışı birer yaratığa benziyor. her şey, ölümden sonra da sürecek bir yoksulluğun erken fotoğrafı. Yaşamak yer çekiminden kurtulmuş da boşlukta dönüp duruyor.