Rojekê Behlûl di nava civatekê de bi dengê bilind diqîre û dibêje: "Harûnê Reşîd xelîfeyekî adil e û bi însaf e." Civat tev li gotinên wî heyîrin. Lewra, Behlûl tu caran berê hingê gotinên wiha nekiribû. Jê pirsîn, gotin: "Tu bi çi delîlî dibêjî ku xelîfe adil e?" Behlûl di bersivê de wiha got: "Doh êvarê di dîwana xelîfe de amade bûm, ewî bi xwe ev xeberdan ji min re kir!"
Mirovek leqayê Behlûl bû û jê re got: Te hay jê heye filan şexsî qirîzek kêm derbas kiriye? Behlûl di bersiva wî de got:
"Ez wî mirovî baş nas dikim, jixwe ew mirovek kêm e, tu carê ew mirovekî gihaştî (kamil) nebûye da ku sekteyek (qirîz) kamil bike."
Fanon, ömrünün sonuna doğru, Ali Şeriati'yle yazışırken (Şeriati daha sonra Fanon'un yazılarından oluşan bir derlemeyi Farsça yayımlamıştır) İslam üzerine bazı görüşlerini dillendirdi. Fanon Şeriati'ye şöyle yazmıştı: "İslamın Üçüncü Dünya'da (kusura bakmazsanız ben bunun yerine Yakındoğu ve Ortadoğu demeyi tercih ediyorum) diğer bütün toplumsal ve ideolojik güçlere kıyasla daha fazla bir anti-sömürgeci kapasiteye ve anti-Batı mahiyete sahip olduğu yolundaki görüşünüze saygı duymakla birlikte ben, mezhepçilik ruhunun ve dinin yeniden canlanmasının, halen oluşum süreci içerisinde bulunan bir ulusun, kendisini gelecekten uzaklaştırıp geçmişe hapsetmesi gibi bir tehlike doğurabileceğinden endişeleniyorum"
Üçüncü Dünya kendisini önceleyen değerlerle ilişkilenerek kendisini tanımlamaya razı gelmemelidir. Tam
tersine, gelişmemiş ülkeler hem kendi öz değerlerine, hem de kendilerine özgü metotlara ve tarzlara odaklanmaya gayret etmelidir. Karşılaşhğımız temel mesele (farklı kıtalardan insanların farklı dönemlerde tanımladıkları şekliyle) sosyalizm ile kapitalizm arasında net bir tercihte bulunma meselesi değildir.