Marksizmin basit formüllere indirgenen katı varyantlarında epey bir idealizm vardır. Gerçekten de, birçok ortodoks Marksistin Fanon'un Afrika'daki köylülüğün devrim mücadelesindeki öncü rolü hakkında söylediklerini tüm dünyaya uygulanabilir bir genelleştirme
olarak almalarının sebebi, bu kişilerin işçi sınıfının "öncü rolünü" vurgularken tarihsel olumsallığı ve yereldeki gerçeklikleri neredeyse hiç dikkate almamalarıdır.
Kendimi dar anlamda belli bir topluluğa bağlılık (partikülarizm) içinde diri diri gömecek değilim. Ancak ete kemiğe bürünmemiş bir evrenselcilik uğruna kendimi kaybetmeye de niyetim yok.
Yolunu kaybetmenin iki biçimi vardır: tekil (özel, ken-dine özgü, particular) olanın içinde kendini yalıtmak ve bir duvar örmek ya da "evrensel" olanın boşluğu içinde eriyip gitmek.
Benim farklı bir evrensellik anlayışım var. Kendine öz-gü olanla zenginleşmiş, her kendine özgü olanı içine al-mış, her birinde derinleşmiş ve her birinin bir arada var olduğu bir evrensellik.
Evet, biz toplumlanmızın daha yüksek bir gelişme seviyesine yükselmesini istiyoruz, ancak kendi istemiyle; dahili bir gelişme, dahili ihtiyaçlar, organik bir ilerleme aracılığıyla ve bu gelişmenin biçimini değiştiren, onu engelleyen, onun şerefine gölge düşüren hiçbir dışsal müdahale olmaksızın.
"İnsanın bilinci nesnel dünyayı yansıtmakla kalmaz, aynı zamanda onu yaratır da."
Fanon'un görüşleri Raya Dunayevskaya'nın şu ifadesiyle örtüşür: ''Düşünce, deneyimin biçimini ve 'bilincin nesneyi kendisi olarak nasıl bilmesi gerektiğini' şekillendirir.'' Fanon açıktır ki yirminci yüzyılda radikal düşüncenin büyük bölümüne egemen olmuş kaba materyalizmden ve pozitivizmden çok farklı bir damarda yazmaktadır.