📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Fakat insan doğası anlamsal boşluklardan her ne pahasına olursa olsun kaçınmak ister—boşluk korkusu (horror vacui). Herkes olmasa da çoğu insan boşluğu ya da boşluğun önemini inkar ederek onunla başa çıkmaya çalışır.
Keşke Hiç Olmasaydık'a yanıt niteliğinde bir makale yazan Elizabeth Harman 2010 yılında bana hamile olduğunu söylediğinde sessiz kaldım. O da bana onun için mutlu olmam gerektiğini söyledi. Ben de "Senin için mutluyum. Doğacak çocuğun için mutlu değilim" minvalinde bir yanıt verdim. (Bu anekdotu gerçek isimlerle anlatıyorum çünkü Elizabeth Harman halka açık bir yerde, bir konferansta zaten anlatmıştı. Dolayısıyla anlatmama bir itirazı olmayacağını varsayıyorum. Anekdotun başkaları tarafından yanlış bir şekilde anlatıldığını duydum, bu yüzden de burada doğrusunu anlatıyorum.)
Bu kitapta, bu sorunun doğru yanıtının "nihai olarak hiçbir şey" olduğunu savunuyorum. Sınırlı derecede teselliye rağmen, insanlığın durumu gerçekten de hiçbirimizin kaçamayacağı korkunç bir çaresizliktir çünkü çaresizlik sadece hayatta değil, ölümde de içkindir.
Bu görüşün popüler bir görüş olmaması ve kayda değer derecede dirençle karşılaşması doğal. Bu yüzden, okurlarımdan (genel olarak ama tümüyle değil) iç karartıcı görüşüme dair savunduklarımı okurken açık görüşlü olmalarını rica ediyorum. Gerçekler çoğu zaman çirkindir. (Kısa süreli rahatlamalar için dipnotlarda zaman zaman yer alan esprilere bakınız.)